Prosto z Compton's wielkość ma został zredukowany do scenariusza . Pojawił się hashtag #OscarsSoWhite więcej artykułów szczegółowych niż papier toaletowy używany do spłukiwania czarnych nominacji. Oglądanie filmów to miłość, którą cieszą się wszyscy, ale jeśli chodzi o uznanie ich zalet, nadal jest to nienaturalny proces selekcji.
Mówiąc tak nisko, zdecydowaliśmy się dać fanom hip-hopu plan, jak zobaczyć najczęściej oglądane kino ze wszystkich dziesięcioleci. Najpierw zaczniemy od lat 80-tych; który, podobnie jak muzyka, położył podwaliny pod większe budżety i docenione przez krytyków efekty wizualne.
Tulisa i Danny Simpson pasujący tatuaż
Dziki styl (1983)
Dyrektor: Charlie Ahearn
W zależności od tego, kogo zapytasz, Dziki styl mógłby być po prostu najlepszym filmem hip-hopowym swojej epoki, jeśli nie w ogóle. Jego sygnatura czasowa mówi jednak, że jest to pierwszy wpływowy film w tej kulturze. Dodatkowo wprowadził ikony Diamentowej Ery, takie jak Fab 5 Freddy, Grandmaster Flash i The Cold Crush Brothers, całej nowej publiczności, a towarzysząca jej ścieżka dźwiękowa stała się również latarnią dla rapowej czystości. Wystarczy zapytać Nas, który wykorzystał Subway Theme DJ'a Grand Wizard'a Theodore'a do stworzenia własnego klasycznego albumu, Illmatic dekadę później.
Moc gwiazdy: Fab Five Freddy, The Cold Crush Brothers, The Rock Steady Crew, Lee Quiñones, Zephyr, Grandmaster Flash, Queen Lisa Lee z Zulu Nation i Lady Pink
Wojny stylów (1983)
Dyrektor: Tony Silver
Elementarny filar graffiti w fundamencie Hip Hopu został poddany refleksji, ale nadal jest bardzo widoczny gołym okiem. Sztuka jest w ubraniach, które nosimy na okładkach albumów, które streamujemy, oraz w budynkach, w których wykonywana jest muzyka. Wojny stylów - arcydzieło wywodzące się z wizji reżysera Tony'ego Silvera i producenta Henry'ego Chalfanta - sięgnęło głęboko do sceny graficznej z początku lat 80. w Nowym Jorku, która obejmowała występy Crazy Legs i The Rock Steady Crew, późnych graf męczenników Kase2 i DONDI, a nawet ówczesnego burmistrza Eda Kocha.
Moc gwiazdy: Crazy Legs, The Rock Steady Crew, Kase2, DONDI, IZ The Wiz, Dynamic Rockers
Beat Street (1984)
Dyrektor: Stan Lathan
Nie ma filmu wydanego w tamtych czasach, który idealnie splatałby ze sobą każdy element hip-hopu niż Beat Street . Oglądanie, jak arcymistrz Melle Mel i wściekła piątka, Doug E. Fresh, Afrika Bambaataa grają na srebrnym ekranie w tamtym okresie, było przełomowe (i to delikatnie mówiąc). The New York Breakers i Rock Steady Crew otrzymali blask obok cenionych artystów graffiti. Jasne, fabuła odegrała kawałek swojej narracyjnej struktury Wojny stylów , ale Beat Street był pierwszym fabularnym filmem fabularnym opartym na hip-hopie, który zdobył ogromną popularność w kraju i za granicą.
Moc gwiazdy: Rae Dawn Chong, DJ Kool Herc, Afrika Bambaataa & Soulsonic Force, Grandmaster Melle Mel & the Furious Five, Doug E. Fresh, Rock Steady Crew, Treacherous Three
Breakin (1984)
Dyrektor: Joel Silberg
Włamać się' skupił się głównie na bardziej zorientowanej na taniec nodze kultury hip-hopowej. To, co zrobił również film, było na tyle szanowane artystycznie, że wyróżniało się takimi gwiazdami jak Boogaloo Shrimp i Shabadoo (czyli Turbo i Ozone). Klasyk w reżyserii Joela Silberga również zapisuje się w księgach rekordów, ponieważ pierwszy duży film szuka Ice T i Jean-Claude Van Damme. Podczas gdy break dance jest zwykle uważany za synonimiczny dla muzyki rap, spora część ścieżki dźwiękowej to R&B. Nie szukaj dalej niż taneczny numer z utworem Chaki Khana Ain't Nobody.
Moc gwiazdy: Ice-T, Turbo i Ozone, Christopher McDonald
Krush Groove (1985)
Dyrektor: Michael Schultz
Jeśli VH1 Przerwy jest nowym księciem przemysłu muzycznego, uważaj Krush Groove za jego prapradziadka królewskiego. Współzałożyciel Def Jam, Russell Simmons, zlecił Blairowi Underwoodowi przedstawienie jego podobizny, gdy był koproducentem filmu. Kiedy kilku artystów grało w małych rolach, dało to głowom wczesne (i zabawne) spojrzenie na to, jak prowadzono interesy, zanim ostatnia kaseta i płyta CD zostały do wzięcia.
Moc gwiazdy: Russell Simmons, Rick Rubin, RUN-DMC, LL Cool J, Kurtis Blow, The Fat Boys, New Edition, Sheila E.
https://www.youtube.com/watch?v=mPLkhukppwk
Ostatni smok Berry'ego Gordy'ego (1985)
Dyrektor: Michael Schultz
Podczas gdy w ścieżce dźwiękowej Motown były przebłyski elementarnej hip-hopowej treści, T on ostatniego smoka Prawdziwe kości rapu są zawarte w samym filmie. Gdy Bruce Leroy wędruje w poszukiwaniu wszechpotężnego blasku, spotyka więcej breakdancowych i pop-lockowych dodatków niż większość filmów przedstawionych na tej liście. Nawet bezlitosny Sho'Nuff, czyli samozwańczy Szogun z Harlemu, szedł z łupem napędzanym twardą gadką i aktywatorem S-curl. ROZERWAĆ. Vanity alias Denise Matthews i Julius J. Carry III.
Moc gwiazdy: Próżność, El Debarge, Carl Anthony Payne II, Chaz Palminteri
Disorderlies (1987)
Dyrektor: Michael Schultz
Ścigaj się z równoległymi komediami, które później staną się rysunkami kasowymi, takimi jak Burzenie domu i Houseguest może podziękować funkcji głupkowatej The Fat Boys za inspirację. Beztroska komedia odegrała swoją rolę w przedstawianiu hip-hopu publiczności głównego nurtu, która w przeciwnym razie nadal bała się samego jego pomysłu.
Moc gwiazdy: Prince Markie Dee, Kool Rock-Ski, Buffy (R.I.P.), Ralph Bellamy, Ray Parker, Jr.
Kolory (1988)
Dyrektor: Dennis Hopper
Do tej pory muzyka rap i filmy były przesiąknięte skupieniem się z punktu widzenia ulicy i wszystkich wyjątków od wewnątrz. Hopper’s Colours dosłownie odwrócił scenariusz i wyszczególnił dwóch gliniarzy (jednego weterynarza, jednego gumowego buta) jako walczących z walczącymi niebieskimi, czerwonymi i brązowymi, których akcja toczy się pod koniec lat 80. w Los Angeles. Potężny utwór tytułowy Ice-T na ścieżce dźwiękowej filmu pozostaje jednym z najspokojniejszych albumów, jakie kiedykolwiek napisano na ten temat.
Moc gwiazdy: Don Cheadle, Robert Redford, Damon Wayans, Sean Penn
Twardszy niż skóra (1988)
Dyrektor: Rick Rubin
Zbiegło się z czwartym albumem studyjnym Run-DMC o tej samej nazwie, Twardszy niż skóra udowodniły dwie rzeczy. Po pierwsze, Rick Rubin to mistrzowski producent, który nie potrafił wyprowadzić się z szafy. Po drugie, taki film był wczesnym sprawdzianem, czy filmy i albumy biegną obok siebie. Modus operandi byłby wykorzystywany kilkakrotnie w ciągu lat używania Domówka a nawet ostatnio Pusha T's King Push: Darkest Of Dawn .
Moc gwiazdy: RUN-DMC, Rick Rubin, Slick Rick, Beastie Boys
Rób, co należy (1989)
Dyrektor: Spike Lee
Przez wielu uważane za ukoronowanie filmowca urodzonego na Brooklynie, Robić co należy to także moment, w którym Spike Lee w pełni objął kulturę hip-hopu. Uczynienie walki z mocą wroga publicznego głównym tematem filmu było na to kolejny dowód. Podobnie jak wiele filmów Lee, nie mógł być bardziej prowokacyjny w tamtym czasie ze względu na motywy rasizmu i potężne zakończenie związane z brutalnością policji. Niech żyje Radio Raheem.
Moc gwiazdy: Spike Lee, Samuel L. Jackson, Martin Lawrence, Rosie Perez, Giancarlo Esposito, Ossie Davis, Ruby Dee
x faktor sędziowie gościnni 2015
