Wszystkie filmy Willa Smitha od najgorszego do najlepszego

Will Smith jest bez wątpienia najbardziej utytułowanym raperem, który stał się aktorem w historii. Od dramatycznych biografii po ambitne thrillery science fiction i komedie romantyczne - nie ma wielu ról, których Fresh Prince nie chciałby dotknąć. Big Willie wykonał po drodze kilka świetnych filmów, a także kilka niewypałów. Z jego długo oczekiwanym Legion samobójców Obecnie w kinach HipHopDX przygląda się filmografii Smitha, oceniając jego filmy od najgorszego do najlepszego. *

(* Uwzględniono tylko filmy, w których Smith był w czołowym miejscu)

23. The Legend Of Bagger Vance (2000)

Dyrektor: Robert Redford [ Uwaga redaktora: SMH]

W 2000 roku Will Smith + Matt Damon + inspirujący film sportowy = automatyczny sukces, prawda? Ten film, panie i panowie, jest dowodem na to, że wielkość nie zawsze pochodzi z formuły, w której można zrobić ciasteczka. Will gra anioła golfowego pomocnika imieniem Bagger Vance (tak, naprawdę), który jest wysłany, aby pomóc rozdartemu wojną Rannulphowi Junuhowi (Damonowi) odzyskać rytm na torze. Bagger Vance próbuje wywołać emocje za pomocą metafor gry w golfa jako życia, które są po prostu złą radą caddiego (co by było, gdyby ktoś powiedział Tigerowi Woodsowi. club? Z drugiej strony, może zrobili to gdzieś w 2010 roku). Mówiąc najprościej, jest to tak zwana legenda, której nigdy, przenigdy nie powinno się opowiadać.

22. Dziki Dziki Zachód (1999)

Dyrektor: Barry Sonnenfeld

Dziki Zachód okazał się klapą krytycznie i komercyjnie, zarabiając na całym świecie zaledwie 222 miliony dolarów w porównaniu z absurdalnym budżetem 170 milionów dolarów na zachodni budżet. Fabuła była uproszczona, a stare zachodnie dekoracje i kostiumy okazały się kiepskie. Will Smith i Kevin Kline połączyli siły, aby zapewnić wielkie nazwiska, ale w zasadzie rozczarowani, wymieniając dowcipy i próbując powstrzymać dr Lovelessa przed zabiciem prezydenta. Poza okazjonalnymi powtórnymi emisjami TBS, nie oferuje on zbytniego dziedzictwa poza dziwaczną sekwencją robotów, a Smith niedawno określił ten film jako swój najgorszy film do tej pory. Jedynym powodem, dla którego się z nim nie zgadzamy, jest Selma Hayek.

21. After Earth (2013)

Dyrektor: M. Night Shyamalan

Jaki ojciec taki syn? Nie dokładnie. Will i jego najmłodsze potomstwo, Jaden Smith, oddali sprawiedliwość nazwie rodziny W pogoni za szczęściem ale kiedy Jaden znalazł się w centrum uwagi, efekt końcowy nie był tak magiczny. Porównania do … Szczęście poza tym Jaden po prostu nie miał znanej prezencji swojego ojca na dużym ekranie ani aktorstwa. Jednak to nie wszystko wina młodzika. Z wyjątkiem kilku scen, Po ziemi nie udaje mu się dopasować spektaklu CGI do fascynującej fabuły. A o co chodzi z tymi akcentami?

20. Dokąd zabierze Cię dzień (1992)

Dyrektor: Marc Rocco

W swoim debiucie filmowym 23-letni Smith został obsadzony jako światowy włóczęga bez nóg, gdy został wepchnięty w typ dramatu z początku lat 90., który na zawsze pozostanie pozbawiony jakiegokolwiek znaczenia kulturowego. Rola była wyrazem talentu i różnorodności, ale ostatecznie poszła na marne. Smith nie był jedyną gwiazdą (obecną i ostateczną), która podniosła do CV niezapomniany projekt. WTDTY pochwalili się także takimi postaciami jak Christian Slater, David Arquette, Sean Astin, Ricki Lake, Balthazar Getty i Lara Flynn Boyle.

19. Focus (2015)

Dyrektor: Glenn Ficarra i John Requa

lil baby większy obraz geniusz

Jak na romantyczny thriller, który zaczął się wystarczająco interesująco, to było dość ironiczne, że film zatytułowany Skupiać stracił wszystko z oczu, gdy nadszedł czas, by napisy końcowe zaczęły się toczyć. Smith gra Nicky'ego, oszusta, który wciela się w protegowanego, Jess (Margot Robbie). Para natychmiast rozwija chemię i można argumentować, że ten film jest tego wart dla samej sceny hazardowej w piłce nożnej. Jednak w miarę jak film staje się mniej intensywny i bardziej, no cóż, koncentruje się na romansie Robbiego i Smitha, zbytnio rozciąga swój cel i nigdy nie wykorzystuje swojego pełnego potencjału.

18. Sześć stopni separacji (1993)

Dyrektor: Fred Schepisi

Z ogólnego punktu widzenia Sześć stopni separacji nie jest niezwykłym dziełem pod względem grafiki, tła, płynności, a nawet ogólnego dialogu, ale ma kilka cech, które zawierają godne uwagi przebłyski codziennego społeczeństwa (status społeczny, edukacja, naiwność, rasizm). Oparty na nominowanej do nagrody Pulitzera sztuce o tym samym tytule, film został ostatecznie zapamiętany z powodu homoseksualnej postaci Smitha, co pokazało zakres aktorstwa i fakt, że nigdy nie pozwolił, by jego status hip-hopu został odnowiony do ról filmowych.

17. Wstrząs (2015)

Dyrektor: Peter Landesman

Will wykonuje świetną robotę jako dr Bennett Amalu (wystarczy zapytać pozbawiona uprzedzeń Jada Pinkett Smith !), którego badania nad urazami mózgu doprowadziły do ​​koszmaru public relations dla NFL. Jednak celem filmu było dostarczenie masom odkrycia Amalu, zignorowano kluczowe aspekty, które również mogły przyczynić się do problemów psychicznych, z którymi borykali się jego badani (tj. Sterydy). Film kończy się również zdecydowanie anty-piłkarską nutą, ignorując fakt, że podjęto kroki, aby gra była bezpieczniejsza. Podczas Wstrząs ma na celu powiedzenie prawdy, daje nam tylko część historii.

16. Shark Tale (2004)

Dyrektor: Vicky Jenson, Bibo Bergeron i Rob Letterman

nie jestem człowiekiem ii piosenki

Robert De Niro, Martin Scorsese, Jack Black, Angelina Jolie, Renee Zellweger i oczywiście Will Smith. Jak możesz się pomylić z tym składem? Oto jak: ta animowana opowieść opowiada o rybie czyszczącej wieloryby, Oscara (Smith), który zyskuje sławę, gdy oszukuje ludzi, by myśleli, że odważnie zabił rekina, Lenny'ego (Black). Ta szarada łączy Smitha i Blacka, co może wydawać się zwycięską kombinacją, ale w tym filmie brakuje zarówno uroku Smitha, jak i wesołości Blacka. Tu i ówdzie jest kilka mocnych dowcipów, ale lepiej pasowały do ​​dorosłych wprowadzających swoje dzieci do teatrów w przeciwieństwie do samych dzieci.

15. Hancock (2008)

Dyrektor: Peter Berg

Zanim był super-złoczyńcą Legion samobójców , Big Will był superbohaterem w Hancock. Raczej. Will w wersji superbohatera to typ pijanego faceta, który wyrządza tyle samo szkód, co pożytku. Werbuje Raya Embreya (Jason Bateman) do pracy w PR, ale kiedy Hancock poznaje żonę swojego publicysty, Mary (Charlize Theron), robi się ciekawie i nie tak, jak można by się tego spodziewać. Niestety, wtedy ten film rozchodzi się po całej mapie. Mimo wszystko jest to całkiem przyjemne i miło jest widzieć, jak Will wykonuje rolę, która jest anty-czarująca. Nazwij go dupkiem jeszcze raz…

14. Siedem funtów (2008)

Dyrektor: Gabriele Muccino

Ten rozdzierający serce film pokazuje równie dobrze zakres Willa, jak każdy inny w jego katalogu, chociaż scenariusz nie jest zbyt wiarygodny. Tragiczny wypadek sprawia, że ​​Tim Thomas (Smith) pogrąża się w poczuciu winy i podejmuje ekstremalne środki, aby odpokutować. Jeśli nie jesteście ukąszeni słodko-gorzkim zakończeniem, powinniście przynajmniej to odjąć Siedem funtów : nie pisz i nie jedź.

13. Wyprodukowano w Ameryce (1993)

Dyrektor: Richard benjamin

Ta często zapomniana komedia o relacjach rasowych wciąż może być uznana za ogromny sukces z wielu powodów. Po pierwsze, zarabiał pieniądze ( prawie 105 milionów dolarów na całym świecie kiedy wszystko zostało powiedziane i zrobione), co z kolei skłoniło Smitha do zdobycia większej liczby ról prowadzących do jego Dzień Niepodległości przebój. To także przyspieszyło karierę Nii Long, jednej z najbardziej poszukiwanych (i pożądanych) aktorek ostatnich 20 lat. W tamtym czasie zarówno Whoopi Goldberg, jak i Ted Danson byli uznawani za A-listerów, więc wszystkie części po prostu kliknęły, nawet jeśli film rzadko jest wymieniany wśród ulubionych ról filmowych gwiazd.

12. Ja, robot (2004)

Dyrektor: Alex Proyas

Will Smith jest jednym z najlepszych aktorów wszechczasów w filmie akcji Ja robotem dostarczył mu świetnego płótna do biegania, skakania, a nawet alegorycznej eksploracji. (Brzmi jak Mario Brother, prawda?) Film bardzo luźno zapożycza się z opowiadań Izaaka Asimowa i służy jako spadkobierca Terminator seria. Film ukazuje policjanta Del Spoonera (Smith) sceptycznie nastawionego do robotów, które zamieszkały wśród ludzi w futurystycznym świecie. Spooner oczywiście ma rację i musi walczyć z maszynami, zapewniając mocne sekwencje akcji i migoczące efekty specjalne.

11. Faceci w czerni II (2002)

Dyrektor: Barry Sonnenfeld

MIB II nie był tak czarujący jak jego poprzednik i nie tak kreatywny jak MIB III . Jednak Smith jest z Tommy Lee Jonesem, który sprawia, że ​​rzeczy są zabawne i świeże w tym filmie science-fiction, ponieważ agent Willa J musi sprowadzić neuralizowanego agenta K Jonesa z powrotem na miejsce, aby rozwiązać problem, który tylko ten ostatni może rozwiązać. Dla miłośników hip-hopu na całym świecie scena beatboxowa między Smithem i obcym Biz Markie pozostaje jednym z najlepszych tego typu występów. Tego samego nie można powiedzieć o miejscu gościnnym Michaela Jacksona. ROZERWAĆ. ale WTF?

10. Faceci w czerni 3 (2012)

Dyrektor: Barry Sonnenfeld

Kto powiedział, że opóźnione trzecie raty muszą być do bani? To szczególnie Facet w czerni wróć z nowym zwrotem akcji: agent Smitha J musi cofnąć się w czasie i połączyć siły z młodym agentem K (Josh Brolin, który łagodzi maniery Tommy'ego Lee Jonesa), aby powstrzymać katastrofę. MIB³ jest zabawny, pełen akcji, a nawet udaje mu się dodać odrobinę sentymentu. Nieźle jak na film nr 3.

9. Bad Boys (1995)

Dyrektor: Michael Bay

Wszystkie filmy Willa Smitha sprzed Dnia Niepodległości nigdy nie zostały ponownie odwiedzone i nie zostały poddane chwalebnej analizie wszechstronności Fresh Prince na ekranie. Pierwsza rata Źli chłopcy - co też jest praktycznie pierwszym Miami Vice film - służy jako doskonały przykład, gdy postać Smitha Mike Laaarry (Lowery) żongluje cechami kobiecego mężczyzny, strzelca z LAPD (w dobry sposób; tak jak w przypadku strzelania do prawdziwych złych facetów) i niezwyciężonego ochroniarza dla skromnie seksownego świadka jej zabójstwo przyjaciela (Téa Leoni).

8. Wróg państwa (1998)

Dyrektor: Tony Scott

Ten thriller sprzed 11 września wyprzedził swoje czasy, jeśli chodzi o retorykę „starych, w których wkurzają nasze dzbanki z mlekiem” i ogólne obawy o bezpieczeństwo wewnętrzne. Will gra prawnika cierpiącego na najgorszy przypadek złego miejsca, złego czasu, uciekając przed Wielkim Bratem z oszalałym na punkcie spisków Brillem (Gene Hackman). Smith był lepszy, ale nigdy nie był tak ekscytujący.

7. Hitch (2005)

Dyrektor: Andy Tennant

Will urodził się w roli lekarza miłości, Alexa Hitcha Hitchensa, który próbuje pomóc nieszczęsnemu Albertowi (Kevin James) zdobyć dziewczynę swoich marzeń, jednocześnie zabiegając o oszałamiającą dziennikarkę Sarę (Eva Mendes). Ponieważ sprawy komplikują się z Sarą i postępują z Albertem i jego wymarzoną dziewczyną, nie jest jasne, kto komu pomaga. Zaczep jest zabawny, ale jego największym osiągnięciem jest to, że pozostaje fajny, promując sentyment `` bądź sobą ''.

6. Jestem legendą (2007)

Dyrektor: Francis Lawrence

Will Smith wyróżnia się najbardziej odważnym występem w swoim życiu Jestem legendą . Większość czasu przed ekranem spędza sam - z wyjątkiem swojego lojalnego psa Samanthy - jako porucznik Robert Neville. Skomplikowana fabuła nawiązuje do lekarstwa na raka, które poszło nie tak, co prowadzi do dystopijnych mieszkańców Nowego Jorku Neville'a, nieustannie poszukujących i sięgających po innych ludzi, którzy nie zostali zamienieni w wampirze potwory, których unika w wyniku złych narkotyków. Smith prowadzi film przez 100 minut w filmie, który jest nie tylko ekscytujący, ale także prowokuje do myślenia wyróżnienie w zalanym świecie filmów katastroficznych.

5. Faceci w czerni (1997)

Dyrektor: Barry Sonnenfeld

Oprócz tego, że jest świetnym filmem, Facet w czerni był jednym z dwóch filmów (obok Dnia Niepodległości), które legitymizowały Big Willie Style jako gwiazdę filmową. W tym czasie studia zdały sobie sprawę, że Fresh Prince to pewna rzecz do robienia dobrych filmów, a co ważniejsze, do zarabiania pieniędzy. Smith wciela się w Agenta J, oficera NYPD, który został zwerbowany przez Agenta K (Tommy Lee Jones) do ściśle tajnej organizacji obrońców ziemi zwanej Facet w czerni . Oczywiście niedługo będą musieli ratować świat. Oglądanie Smitha i Tommy'ego Lee Jonesów walczących z kosmitami na Manhattanie i Queens jest rozrywką masową w najlepszym wydaniu. Film wszedł na terytorium kultowych prawie dwie dekady od czasu jego premiery, co nieuchronnie doprowadziło do gorszych, ale nadal przyjemnych, sequeli.

4. Bad Boys II (2003)

Dyrektor: Michael Bay

W jaki sposób Michael Bay, Will Smith i Martin Lawrence kontynuowali swój kultowy klasyk z 1995 roku? Czekali osiem lat i podnieśli budżet o fajne 111 milionów dolarów. (Nie martw się, na pewno wrócili, a potem trochę.) Oryginał Źli chłopcy była intensywną komedią o kumplu i policjantach, w której wszyscy mogli się zdecydować, ale Bad Boys II był imponujący pod względem skali i satysfakcjonująco okropny w swej przesadnej naturze. Marcus (Martin Lawrence) i Mike (Will Smith) pracują nad obaleniem Johnny'ego Tapii (Jordi Mollà) i jego imperium ekstazy w Miami, ale sprawy przybrały zły obrót, gdy agent specjalny Marcusa (i niewytłumaczalnie atrakcyjna) siostra Syd (Gabrielle Union) zostaje porwany przez Tapię. Jest więcej niż kilka scen pościgu / strzelaniny, ale rozwiązaniem musi być Mike i Marcus prowadzący swojego hummera przez kubańskie dzielnice slumsów, niszcząc wszystko na swojej drodze. Może nie jest bogaty w treść, ale absolutnie nie można odmówić samej wartości rozrywkowej.

3. W pogoni za szczęściem (2006)

Dyrektor: Gabriele Muccino

Fabuła Pogoń za szczęściem był w tamtym czasie uważany za znajdujący się poza sterówką Willa Smitha i stanowi dowód jego zakresu aktorskiego. Sceptycyzm poprzedzał pierwszą zapowiedź filmu dotyczącą tego, czy gwiazda akcji może zagrać w spektaklu, który ma szarpać za serce. Will uciszył swoich krytyków, a nawet przyprowadził swojego sześcioletniego wówczas syna Jadena, by zagrał w filmie syna jego bohatera, Chrisa Gardnera. Szczęście jest adaptacją wspomnień Gardnera, w których stwierdza, że ​​pracuje tak ciężko, jak to tylko możliwe, aby uciec od biedy i trudności związanych z mobilnością klasową dla własnego zysku, a co ważniejsze, dla poprawy życia syna. To przyniosło Willowi drugą nominację do Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego.

piosenki, które są trudne do zrozumienia

2. Dzień Niepodległości (1996)

Dyrektor: Roland Emmerich

Połowa lat 90. była szczytem obsesji Willa na punkcie kosmitów. Zaledwie rok przed wydaniem Facet w czerni , Dean Devlin i Roland Emmerich’s Dzień Niepodległości był THE nadprzyrodzony dynamit kasowy. Postać Willa, Kapitan Steven Hiller, była niesamowicie ujmująca, a film ze smakiem wykorzystał swój budżet dzięki postępowi technologicznemu i najnowocześniejszym efektom CGI. Aha, i sama historia też była dobra. Czy to Will i Jeff Goldblumowie handlowali przyjaznymi zadziorami, Mary McDonnell i Vivica A. Fox walczyli z sercem, czy tylko obecność Randy'ego Quaida i Roberta Loggii, Dzień Niepodległości osiągnął moc dzięki obsadzie postaci i wyjątkowej fabule, która w tamtych czasach była daleka od kilku obcych filmowych poprzedników.

1. Ali (2001)

Dyrektor: Michael Mann

Huk, młody człowieku, huk. To przyniosło Big Williemu pierwszą nominację do Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego. Jak na ironię, Will początkowo wzbraniał się przed graniem Muhammada Alego, ponieważ nie sądził, że będzie odpowiedni do tej roli. To dobrze dla nas, że zmienił zdanie. Ten akcent z Louisville, te klasyczne wyrażenia Ali i głębia, którą wniósł, były idealne do tej roli. Film wnika głęboko życie późnej amerykańskiej ikony kiedy zdobywa swój pierwszy tytuł bokserski wagi ciężkiej, traci go i licencję bokserską za odmowę wstąpienia do wojska, odzyskuje licencję w Sądzie Najwyższym, a następnie pokonuje George'a Foremana w Rozróbie w dżungli. Aktorstwo Smitha, oszałamiające zwroty akcji Jona Voighta (jako Howard Cosell) i Jamiego Foxxa (jako Drew Bundini Brown), a także wizja burzliwych czasów reżysera Michaela Manna sprawiają, że Ale nokaut i najlepszy film, jaki kiedykolwiek zrobił.

Napisane przez Jasona Bischoffa, Aarona Mckrella, Urala Garretta i Trenta Clarka