Jeszcze w 2009 roku o luźnym kawałku mixtape o nazwie Milionowe dziecko, Lil Wayne rapował, po prostu się naćpam, myśląc o „Tha Carter Five”. To było rok po wydaniu jego upragnionego dzieła magnum Carter III . Linia wydaje się dość prosta, ale naprawdę nawiązuje do faktu, że Wayne (w tym czasie) był muzycznym potworem, który miał tak dużo nagranego materiału, że już planował dwa i trzy projekty do przodu. Jego waleczność jako mistrza marketingu, szybkiego nagrywania i niebezpiecznie utalentowanego rapera (przed wyjazdem na Rikers Island pod koniec 2009 roku) sprawiła, że fani uwierzyli, że Carter IV i V zostałby zwolniony w mgnieniu oka.
To się oczywiście nie wydarzyło. Sprawy się pogorszyły po tym, jak Wayne wypowiedział wojnę Cash Money i Birdmanowi - twierdząc C5 był kompletny, ale był zakładnikiem wytwórni.
hiphopowy film roku
Przewiń do przodu ponad cztery lata po pierwotnym ogłoszeniu, a cały dramat Cash Money rzekomo rozwiązany, Tha Carter V Nadeszła pora roku. Wydaje się to surrealistyczne, szczególnie dla tych zagorzałych fanów Lil Wayne, którzy myśleli, że ten dzień nigdy nie nadejdzie. Od czasu ogłoszenia Tunechi pojawił się rollercoaster letnich i umiarkowanie gorących wydawnictw C5 ale żaden nie zgasł zupełnie jak Furman album mógł mieć.
Tha Carter albumy stały się podstawą pracy, która utrzymuje Wayne'a w rozmowie GOAT w sposób pozbawiony wydarzeń, takich jak i Przepraszam za czekanie serie nie. Gdyby Tha Carter V jest tak dużym sukcesem, że nawiązuje do tamtego okresu Tha Carter serial jest dla kariery Wayne'a tym, czym mistrzostwa NBA dla Kobe Bryanta; wczesny trzy torfowy prosto z bramy, a kolejne dwa pierścienie później w jego karierze - wszystko to potwierdza dziedzictwo.
Poniżej znajduje się zestawienie wszystkich czterech albumów Cartera prowadzących do Tha Carter V ten dokument, gdzie był Wayne, gdzie jest i dokąd zmierza.
Tha Carter - 29 czerwca 2004
Pierwsza rata Tha Carter seria zapoczątkowała nowy rozdział w karierze Wayne'a. Wydał trzy albumy z Hot Boys, a także trzy projekty solowe jednocześnie. Tha Carter był pierwszym albumem Wayne'a odłączonym od grupy i naprawdę gotowym do zmierzenia się z rapową grą jako czołowy artysta Cash Money.
nas life to dobra sprzedaż albumów
Album został w całości wyprodukowany przez pochodzącego z Nowego Orleanu i wewnętrznego producenta Cash Money Mannie Fresh, który sprawił, że N’awlins odbijał się bardzo mocno na wszystkich 21 utworach. Jednak inna była progresja wokalna Wayne'a. Jego puenta i gra słów rozszerzyły się (patrzysz na swój grill, co powinieneś zrobić, zanim twoje żebra się grillują, zażartował). Poza tym jego głos był wyraźnie wolny od pisku sprzed okresu dojrzewania. Co najważniejsze, zwolnił swój szalenie spastyczny przepływ, używając znacznie lepszej artykulacji.
To zostało rozłożone na cały album i do czego ostatecznie doprowadziło Idź na DJ'a sukces komercyjny. Przełomowy singiel z albumu był nie tylko pierwszym singlem Wayne'a z listy Top 20 Billboard, ale także hołdem dla ukochanego tandemu rapera i didżeja, tak cenionego przez Hip Hop. Album nie przyniósł żadnych innych hitów na listach przebojów, ale Wayne po raz pierwszy posmakował hitu, aby stworzyć solowy hit, który pasowałby do współczesnych dźwięków i tego, co było potrzebne, aby się tam dostać.
Carter II - 6 grudnia 2005
Carter II był punktem zwrotnym w karierze Wayne'a, zarówno pod względem tekstowym, emocjonalnym, jak i dźwiękowym. W skrócie, Carter II próbowałem więc kreatywności Carter III może stać się komercyjnym klasykiem.
C2 był to pierwszy raz, kiedy Wayne zatrudnił Rolodexa producentów na oficjalnym albumie studyjnym. Deezle, T-Mix, Cool & Dre pomogli między innymi Weezy'emu skonstruować jego najbardziej zróżnicowany projekt dźwiękowy do tego momentu. Pozwoliło to Wayne'owi nie tylko uchwycić różne nurty w swoich zapierających dech w piersiach zwrotkach, ale także to, jak napisać piosenkę, która nie była tak formalna, jak przeszłość albumu.
Na swoim najlepszym intro do albumu, Tha Mobb, Wayne gra przez ponad pięć minut z rzędu w niezapomnianym, opartym na samplach rytmie Heatmakerz. Bez mostu, bez refrenu i pozornie bez przerwy w oddychaniu, gdy rapuje genialne linie, takie jak Semi-9, pasują do mnie dobrze, uderz czarnucha dwadzieścia razy / Cholera, a potem jeszcze jeden w twarz / Tylko po to, aby zamknąć trumnę, tak jak ja płacę Zamknąć sprawę.
Te mocno uderzające kawałki rapu, w tym Money On My Mind i główny singiel Fireman, zostały uzupełnione uduchowionymi, dedykowanymi kobietom utworami, takimi jak Grown Man i Receipt.
Aby uczynić sprawy bardziej zróżnicowanymi, Wayne stworzył subtelnie zjadliwą strzelankę z Robinem Thicke, która daje grze do zrozumienia, że południowi raperzy naprawdę mają coś do powiedzenia. Ta przejmująca siła przełożyła się na Get Over z pomocą Nikki Jean, który jest tak blisko, jak Wayne kiedykolwiek zbliżył się do głęboko emocjonalnej rapowej ballady.
W sumie, Carter II wyrzucił Wayne'a z jego nowoorleańskiej skorupy do świata, w którym łączenie gatunków i struktur piosenek było akceptowane i zachęcane.
Carter III - 10 czerwca 2008
Pomiędzy Cartera II i III były jednymi z najważniejszych lat Wayne'a, kiedy stał się niezaprzeczalną siłą w hip-hopie. Tak jak wydawał mixtape'y kształtujące kulturę Dedykacja 2 i Da Drought 3 - nie wspominając o rzucaniu najlepszych wersetów na cholernie blisko głównego singla wszystkich, w tym gwiazd muzyki pop. Jedną ręką karmił ulice mnóstwem barów, a drugą podnosił swoje zasoby w muzyce pop. To sprawiło Carter III idealna burza.
Carter III to było coś więcej niż album dla Wayne'a, to była chwila; moment, który potwierdził, że Wayne w pełni przeszedł z dziecięcego rapera do domowego megagwiazda. W ten sam sposób, jak jego lata prowadzące do C3 grali na ulicach i na przedmieściach, podobnie jak single z albumu. Lollipop był przebojem popu Auto-Tuned, dzięki któremu znalazł się na szczycie list przebojów, podczas gdy A Milli wzmocnił swoje żywe prerogatywy najlepszego rapera. Mimo że walczył z rozległymi przeciekami i wynikającymi z nich negatywnymi skutkami, album zdumiewająco sprzedał się w milionach egzemplarzy w pierwszym tygodniu.
Sonicznie Carter III wciśnij każdy przycisk, który Wayne opracowywał przez lata w swoim zestawie narzędzi. Były gitarowe riffy i croons w Shoot Me Down, polityczny komentarz do Tie My Hands, jazzowe bary boom-bap na Dr. Carter i gwiezdny skład producentów (Kanye West, Swizz Beatz, Jim Jonsin, David Banner), który podniósł Dźwięk Wayne'a do przysłowiowego statusu stadionu. Te narzędzia, zwłaszcza Auto-Tune, stały się istotnymi składnikami nadchodzących wydawnictw Wayne'a i uosobieniem jego miejsca w popkulturze.
Egipt od dorastania hip hop
Carter IV - 29 sierpnia 2011
Podczas Nie jestem istotą ludzką i Odrodzenie dał trochę więcej głębi swojemu katalogowi, nie mieli takiego samego ciosu jak Carter IV . Odrzucenie po wypychaniu opóźniło zwolnienie Carter IV przez prawie dwa lata, ale kiedy prowadzący singiel 6 Foot 7 Foot spadł w oczekiwaniu, ten marsjański klimat został ponownie uchwycony.
C4 nie odzyskał majestatycznej dominacji C3 wyświetlił się jednak. Mówiąc najprościej, Wayne uspokoił się przez te trzy lata i impet ustał. Stosował jednak bardzo podobną formułę opartą na różnorodności C4 co ostatecznie przyniosło mu niespełna milion sprzedaży w pierwszym tygodniu. How To Love było niezwykle spowolnionym śpiewem Auto-Tune, który zaraził uszy nastolatków na całym świecie, podczas gdy John z Rickiem Rossem przeniósł rozmowę helikopterową na zupełnie inny poziom. Skierował do znanych przyjaciół, takich jak Drake, T-Pain, Andre 3000 i Nas, i wykorzystał ten sam świat superproducentów, aby stworzyć brzmienie rapera zbliżającego się do końca swojej świetności.
Co naprawdę zachowało Carter IV od bycia czczonym jako klasyk, Wayne miał tendencję do używania pasków wypełniających do uzupełniania piosenek i puent. Co sprawiło, że stał się takim fenomenem C2 i C3 była jego umiejętnością bezproblemowego wydawania gier słownych godnych Pulitzera. Na C4 i dalej, Weezy F. Baby zaczął tracić przewagę. Jestem nieoszlifowanym diamentem, tak jak wnęka na śmieci to tylko jeden z przykładów osiągniętej gry słów, która utrudniała odtwarzanie.
Marnie g shore soczewki kontaktowe
Ufnie Tha Carter V przywraca tę marsjańską magię, którą tak dobrze znaliśmy.
