Kiedy Freeway Rick Ross budował swoje imperium narkotykowe w latach 80., świat rapu zwrócił na to uwagę. Pomona, kalifornijska grupa Above The Law, wspomniała o nim na okładce swojego debiutanckiego albumu z lat 90 Livin ’Like Hustlers , który został współprodukowany przez Dr. Dre i wydany przez Eazy-E's Ruthless Records.
W tym czasie w Los Angeles Ross stał się bohaterem przynajmniej dla pewnej części populacji, takiej, która zachwycała się biznesem Rossa napędzanym kokainą, który według tytuł grzecznościowy artykuł w czasopiśmie opublikowany w październiku przyniósł 300 milionów dolarów zysku w latach 80-tych. Po uwzględnieniu inflacji kwota ta wyniosłaby dziś szacunkowy zysk 850 mln USD.
Ross został skazany na dożywocie za swoją przestępczą działalność, ale po nauczeniu się czytania w więzieniu, odkrył, że został skazany nieprawidłowo i został zwolniony z więzienia w 2009 roku.
Podczas gdy Freeway Rick Ross walczył o swoją wolność, jego widoczność pogorszyła się, gdy raper z Miami pożyczył jego nazwisko i stał się jednym z największych wykonawców gatunku. Freeway Rick Ross otwarcie wyrażał pogardę dla rapera, który użył jego imienia jako pseudonimu.
Teraz, w ekskluzywnym wywiadzie dla HipHopDX, Freeway Rick Ross wyjaśnia, dlaczego wymiar sprawiedliwości działa doskonale i jak pieniądze z narkotyków pomogły raperom rozpocząć karierę.
Free Rick Ross wyjaśnia jego sympatię do raperów
HipHopDX: Jak myślisz, dlaczego świat rapu był tak zainteresowany tobą i twoją historią?
Freeway Rick Ross: Cóż, jestem trochę jak pionier młodych kotów. Kiedy zacząłem sprzedawać heroinę, byłem wtedy uważany za młodego. Kiedy zacząłem sprzedawać kokainę, miałem zaledwie 19 lat, a gdy miałem 22 lata, miałem milion dolarów. Byłem niezależny i nie było nikogo ponad mną, kto mówiłby mi, co mogę zrobić ani jak to zrobić. Zasadniczo robiłem wszystko tak, jak chciałem, więc okazywałem poczucie niezależności - mogłem robić wszystko, co chciałem. Gdyby ktoś podszedł i chciał pożyczyć 40 000 dolarów, mógłbym mu je po prostu dać, gdybym chciał. Nie musiałem rozmawiać przez telefon i dzwonić do agenta, managera czy księgowego. Byłem księgowym, agentem - byłem wszystkim. Powiedziałbym, że zapoczątkowało to nastawienie, które zmieniło sposób, w jaki młodzi czarni mężczyźni patrzyli na biznes.
Pewnego dnia ktoś mi powiedział, że zacząłem myśleć na wielką skalę, zamiast myśleć na małą skalę. Na przykład, kiedy po raz pierwszy zacząłem sprzedawać kokainę, większość ludzi, którzy sprzedawali narkotyki, kupowała w kółko tę samą ilość, jak 8-ścieżkowy. Ale kiedy zacząłem, poszedłem kupić leki warte 100 000 dolarów, a potem 1 milion dolarów. Zawsze myślałem bardziej. Potrzebowałem więcej i myślę, że to zapoczątkowało zupełnie nowy sposób myślenia.
DX: Kiedy zdałeś sobie sprawę, że społeczność rapowa zaczęła cię obejmować?
Freeway Rick Ross: Kiedy usłyszałem o tym, jak Ponad Prawo postawiło mnie na ich [ Livin ’Like Hustlers ] okładka albumu z napisem Where’s Freeway Rick? Kiedy się o tym dowiedziałem, byłem już w więzieniu i uciekłem…
DX: Więc byłeś w więzieniu czy w biegu?
Freeway Rick Ross: Ale nawet wcześniej… Kiedy Mix Master Spade powiedział: „Starej siwowłosej babci już tu nie ma” [na Toddy Tee's Just Say No] wierzyłem, że kiedy on mówił, idź do mężczyzny i weź 8- utwór / Wydaj 300 $, a dostaniesz 900 z powrotem, myślę, że mówił o mnie. Więc nawet już w Spade, ale zdecydowanie, kiedy Above The Law dało do zrozumienia, że zdecydowanie mówią o mnie, umieszczając moje nazwisko na okładce albumu, wiedziałem, że chłopaki z LA uznali, że jestem pionierem w tej grze.
Dlaczego Freeway Rick Ross mówi, że hip-hop finansowany przez biznes narkotykowy
jak to wygląda dla żywego mema?
DX: Kiedy to się stało, dużo się działo. Czy nadal uciekałeś, czy już byłeś uwięziony?
Freeway Rick Ross: Byłem już uwięziony, kiedy to zrobili.
DX: Ponieważ byłeś uwięziony, miałeś oczywiście inne myśli na głowie. Czy to miało dla ciebie znaczenie? Myślisz, że to było fajne?
Freeway Rick Ross: Cóż, nie, wtedy walczyłem o życie. Patrzyłem na możliwy wyrok dożywocia w trzech lub czterech różnych stanach. Więc ostatnią rzeczą, o której myślałem, było to, o czym mówił jakiś raper lub o czym mówił ktoś inny na ulicy. Skupiałem się wyłącznie na tym, by zdjąć z pleców tego tysiąca funtów goryla i odzyskać swoje życie.
DX: Biorąc pod uwagę, że wiele obrazów rapu - zwłaszcza rapu gangsterskiego - zostało zainspirowanych przedsięwzięciem, które pomogłeś zbudować, jakie są zalety i wady, gdy spoglądasz wstecz?
Freeway Rick Ross: Musimy być szczerzy. Biznes narkotykowy finansował Hip Hop. Większość facetów nie miała pieniędzy na zakup gramofonów lub mikserów za 1000 dolarów, więc Hip Hop był finansowany przez narkotyki. Nawet jeśli spojrzeć na sposób, w jaki cykl przechodził od stanu do stanu, to zwykle stany właśnie zdobyły kokainę i kwitły w branży narkotykowej. Gra w pewnym sensie zżelowała te obszary, więc kiedy się na nią spojrzy, było to kluczowe.
Nikt inny nie udzielił nam pożyczki. Nikt nie zamierzał udzielić młodemu Eazy-E pożyczki, żeby wyjść i nagrywać płyty, wynająć studio czy cokolwiek z tego, co musiał robić. Nikt nie zamierzał pożyczyć mu tych pieniędzy, żeby zapłacić komuś za przedstawienie go Jerry'emu Hellerowi. Musiał więc zdobyć pieniądze za wszelką cenę. Za wszelką cenę.
DX: Biorąc to pod uwagę, kiedy po raz pierwszy zacząłeś słuchać gangsterskiego rapu i raperów rozmawiających o handlu narkotykami? Czy pamiętasz jakieś wczesne piosenki poza Mix Master Spade po tym, jak stałeś się popularny?
Freeway Rick Ross: Tak, słuchaliśmy The Batterram Toddy Tee. To dotyczyło nas i tego, co robiliśmy. Eazy-E - słuchaliśmy N.W.A z więzienia - i puszczali to trochę w radiu.
DX: Co pamiętasz z tych płyt - co wtedy o nich myślałeś?
Freeway Rick Ross: Czułem, że rapują o naszym życiu i rzeczach, które robiliśmy i żyliśmy. Zostałem pobity przez gliny, kiedy byłem skuty kajdankami. To samo, co przydarzyło się Rodneyowi Kingowi, przytrafiło mi się, ale nie było żadnych kamer. Kiedy słyszysz, jak faceci lubią Mrożona herbata czy Fuck Tha Police, wszystkie te piosenki w pewnym sensie współgrają z tobą. Są tutaj z tobą i możesz ich poczuć i zrozumieć, ponieważ przeżyłeś to, o czym ci faceci mówili.
DX: Teraz krytykowano także raperów, którzy rymują o rzeczach, których nie żyją lub których nie zrobili. Więc dlaczego i kiedy widzisz raperów przekraczających linię?
Freeway Rick Ross: Patrzę na to w ten sposób: handlarze narkotyków mają osobowość… A kiedy karzą handlarzy narkotyków, wydaje mi się, że tylko oni są karani. Ale cała społeczność skorzystała na tym, co robili - ich matki, dziewczyny, siostry, bracia, wujkowie. Wszyscy ci ludzie skorzystali. Ci młodzi chłopcy, którzy zarabiają te pieniądze, dzielą się tym bogactwem ze wszystkimi, ale to oni biorą na siebie ciężar kary.
Myślę, że przekraczasz granicę, kiedy pojawia się facet, który mówi, że sprzedał narkotyki i mu się udało, ale nie okazuje współczucia facetom, którym się to nie udało. Wychodzisz i używasz imienia faceta, takiego jak Big Meech, ale nie zatrudniasz prawników, którzy pomogą Big Meech wydostać się z więzienia. Faceci tacy jak Larry Hoover - nie próbujesz im pomóc w dążeniu do uwolnienia. W tej chwili mamy 600 000 czarnych mężczyzn w więzieniu za przestępstwa narkotykowe bez użycia przemocy. Nigdy o tym nie mówisz i wiesz, że zrobiłeś to samo. Musisz więc wiedzieć, że handel narkotykami nie jest tak zły, jak mówią…
Freeway Rick Ross nazywa obrazy raperów wprowadzającymi w błąd
DX: Więc rozmawiasz bezpośrednio z Rickiem Rossem, czy ogólnie?
Freeway Rick Ross: Tylko ogólnie. Nigdy nie sprzedawał narkotyków. Nie wiem, czy kiedykolwiek widział kokainę inną niż wkładanie jej do nosa, odkąd zaczął rapować. Więc naprawdę nie wierzę, że w ogóle jest dilerem narkotyków. Ale ogólnie mówię tylko, jak możesz z tego wyjść, ale teraz jesteś na szczycie świata i nie okazujesz żadnego współczucia facetom, którzy byli tam w okopach, ale tego nie zrobili Zrób to? To tak, jakby żołnierz, który pochodzi z Wietnamu lub Iraku i mu się udało, ale innemu odstrzelono mu nogi. Współczują sobie nawzajem.
Zrozumieli, dlaczego ten facet sprzedawał narkotyki. Ale teraz mówisz, że zrobiłeś to samo, ale nie masz żadnego współczucia ani podziwu dla facetów, którzy próbowali to zrobić. W tej chwili próbują zmusić mnie do złego mówienia o gościu, który teraz sprzedaje narkotyki. Nie mogę tego zrobić! Rozumiem, przez co przechodzą. Rozumiem, jak to jest być beznadziejnym, nie mieć pojęcia, co będziesz robić i wchodzić, aw domu nie ma jedzenia. Rozumiem, jak to jest mieć dziecko, a oni mówią o wyrzuceniu cię z domu. Wiem, jak to jest, i byłem tam wcześniej. Więc muszę mieć empatię dla ludzi, którzy są w tym życiu. Nie mogę skierować nosa do nich i powiedzieć: Zdobądź swój, tak jak mam swój.
DX: Biorąc pod uwagę wiele wyroków o podłożu rasowym lub motywowanych rasowo…
Freeway Rick Ross: Och, oczywiście. Kiedyś mówiliśmy, że system jest zepsuty, ale teraz mówię: Nie, system działa doskonale dla ludzi, którzy go złożyli. Nie trafiają do więzienia i są właścicielami więzień. Wysyłają ludzi do więzienia i otrzymują zapłatę za całą mękę. Więc uważam, że nie chodzi o to, żeby ludzie byli na haju, ponieważ nie obchodzi ich, czy ty jesteś na haju. Pozwalają ludziom sprzedawać papierosy, a papierosy zabijają więcej ludzi niż cokolwiek innego. Ale pozwalają na to dużym korporacjom, ponieważ są w stanie to opodatkować, a ich ludzie mają kontrolę. Nielegalne narkotyki to inny scenariusz. Nie kontrolują podaży. To tylko moja osobista opinia.
DX: Chcę wrócić do czegoś, o czym wspomniałeś wcześniej. Mówiłeś o korzyściach i społecznościach, które ucierpiały, gdy usunięto dealerów. A co z ludźmi w społecznościach, którzy próbują zostać księgowymi lub nauczycielami, na których negatywny wpływ wywiera handel narkotykami? Niektórzy ludzie nigdy nie podejmują takich decyzji i nie robią tego, co społeczeństwo uważa za słuszne, i zostają lekarzami, dentystami lub kimkolwiek innym.
Freeway Rick Ross: Tak, ale w południowo-środkowej są rzadkie. Bez względu na sytuację, niektórzy będą w stanie to zrozumieć z dowolnego powodu - może mama była mądra lub nauczyciel się tym zainteresuje. Ale ja mówię, dlaczego musimy zostawić tak wielu, by spróbowali sami sobie poradzić? Muszą spróbować samodzielnie wymyślić, do czego ta osoba doszła.
Myślę, że nie powinno tak być. Myślę, że powinniśmy mieć system, w którym jest coś, co każdy może uzyskać, jeśli ma odpowiednie informacje. Uważam, że w naszych społecznościach naucza się wielu błędnych informacji.
DX: Co to jest?
Freeway Rick Ross: Jeden sprzedaje narkotyki. Teraz sprzedaż narkotyków stała się seksowna. Wezmą faceta, który nigdy nie sprzedawał narkotyków - poszedł na studia, skończył studia, nigdy nie miał kłopotów ani nie miał na sobie kajdanek - a on mówi: Och, jestem dilerem narkotyków. Dlaczego? Co to powoduje? To nie jest facet, który dorastał jako biedny, niepiśmienny i nie miał innego wyboru. Mamy teraz faceta, który mówi, że to zrobił, ale naprawdę tego nie zrobił. Wrzucają tego gościa do radia. Jaka wiadomość jest dla naszych dzieci? Możesz sprzedawać narkotyki i przeznaczyć to na karierę płytową.
Chodzi mi o to, że na końcu tęczy nie ma rekordowej kariery. Są kajdany, kajdanki i kraty albo cmentarz. Nie mówią tego naszym dzieciom. Mówią naszym dzieciom: „Och, będziecie jeździć w Rolls Royces, zdobędziecie ładne kobiety i będziecie w trasie”. Myślę, że to niewłaściwa wiadomość.
Freeway Rick Ross wyjaśnia, jak działają więzienia
DX: Wcześniej wspomniał pan o więziennym kompleksie przemysłowym. Co myślisz o obowiązkowych minimach i prochu do kokainy, biorąc pod uwagę, że korporacje czerpią zyski z umieszczania ludzi w więzieniach i więzieniach?
Freeway Rick Ross: Cóż, kiedy pozwolili na prywatyzację więzień, wszystko wywróciło się do góry nogami. Teraz masz ludzi, którzy zarabiają pieniądze, jeśli więzienia są pełne. Któregoś dnia w gazecie pojawił się artykuł o tym, że ci prywatni właściciele więzień pozywali miasto, ponieważ miasto obiecało im tak wiele ciał. Teraz, kiedy więzienie nie otrzymało tych ciał, pozwali miasto. Powiedzieli: „Zawarliśmy umowę i zamierzaliśmy dokonać tych aresztowań. To sprawia, że ludzie próbują dostać aresztowania, których być może nie ma. To sprawia, że zamieniają rzeczy w przestępstwa, które tak naprawdę nie są przestępstwami.
Myślę, że to, co stało się z pęknięciem i kokainą w proszku, było ewidentnie motywowane rasowo. Kiedy poszedłem do więzienia, a Hutch i oni to zgasili, mówiąc: Gdzie jest Freeway Rick? ani jedna biała osoba nie została postawiona przed sądem federalnym za sprzedaż crack. Było kilka aresztowań, ale pozwolili im udać się do stanu, w którym otrzymali dywersję narkotyków. W sądzie federalnym dostaniesz obowiązkowe minimum od pięciu do dziesięciu lat. Więc na pewno wiedzieliśmy, że jest to motywacja rasowa. A potem dowiedzieliśmy się, że crack i kokaina w proszku to identyczne narkotyki. Jeden nie był silniejszy od drugiego, a sprzedając crack nie zarobiłeś więcej niż na prochu. Uncja kokainy była uncją kokainy, niezależnie od tego, czy była gotowana, czy w postaci proszku.
Nawet teraz, po zmianie [Fair Sentencing Act] w celu zmniejszenia dysproporcji do 18: 1, nadal mają go 18 razy gorzej niż proch [przestępcy]. Co więcej, mają facetów, którzy byli w więzieniu od 20 do 30 lat i nie zrobili tego z mocą wsteczną. Ci faceci zostaliby natychmiast zwolnieni, gdyby powiedzieli: OK, damy ci wyrok za różnicę 18: 1. Jeśli jest to teraz nielegalne, to było nielegalne, kiedy go po raz pierwszy wprowadzili. Dlaczego więc nie zrobić tego, gdzie każdy, kto zostałby kiedykolwiek nielegalnie skazany na jego podstawie, otrzymałby krótszy wyrok? Nie chcą tego robić, ponieważ twierdzą, że będzie to kosztować zbyt dużo pieniędzy.
Myślę, że kiedy wsadzą tych facetów do więzienia, szkolą ich do wykonywania pewnych prac. Szkolą facetów w więzieniu do wykonywania pewnych prac, za które zapłaciliby 25 lub 30 dolarów. Ale ci faceci robią to za 25 centów za godzinę. Kiedy już ich wyszkolą, nie chcą ich wypuszczać i tracić pracowników. Więc co oni robią? Tworzą te prawa, które będą obowiązywać przez dziesięciolecia.
DX: W college'u wziąłem udział w zajęciach z zakresu prawa karnego, częściowo na podstawie tego, co właśnie powiedziałeś. Poszliśmy do średnio strzeżonego więzienia na północ od Cincinnati ze sklepem z drewnem, a oni robili meble. Nie powiedzieli nam, w jakich sklepach się znajduje, ale powiedzieli, że to sklepy, w których będziemy kupować meble…
Freeway Rick Ross: Tak, i robią wszystko - buty do tenisa, spodnie, kurtki, kable. To jest szalone. Wypędzają tych facetów, a po trzynastej poprawce nadal możesz być niewolnikiem w Ameryce, jeśli zostaniesz należycie skazany.
DX: Jak więc może się to zmienić?
Freeway Rick Ross: To, co teraz robię, to krążenie wokół i rozpowszechnianie informacji. Daję dzieciom znać, że jest na nich pułapka. Mają już ankietę, która pozwala ci stwierdzić, które dzieci pójdą do więzienia, zanim skończą trzecią klasę. Kiedy więc rozmawiam z dziećmi w szkołach, mówię: spójrz w lewo i spójrz w prawo. Kiedy spojrzycie na siebie, wiedzcie, że jeden z was trzech idzie do więzienia. Dzieci odpowiadają: „Co? I mówię im, jak statystyki mówią, że jeden na trzech z nich pójdzie do więzienia. Dałem znać dzieciom, że muszą się upewnić, że nie są tym, do których można pójść. Daje im to więcej uwagi, ponieważ wierzę, że gdy dowiedzą się więcej, będą mogli więcej.
DX: Biorąc to pod uwagę, gdybyś był w stanie wyjść z gry, czy zrobiłbyś to?
Freeway Rick Ross: Mogłem wyjść, gdy miałem 22 lata.
Freeway Rick Ross mówi, że nigdy nie sprzedawałbym narkotyków.
DX: Dlaczego tego nie zrobiłeś?
Freeway Rick Ross: Zostałem wciągnięty, ponieważ moi przyjaciele nie mieli takiej stabilności finansowej, jak ja. Kiedy jesteś bogaty, a twoi przyjaciele są biedni… Nie wiem, jak czują się faceci, którzy są jedyną osobą, która ma pieniądze. Ze mną lubię, gdy wszyscy moi znajomi mogą powiedzieć, że dziś wieczorem kupuję obiad. Kupuję wszystko. Nie wydajesz tutaj swoich pieniędzy. Podoba mi się to. Nie sądzę, żeby to było fajne, kiedy wchodzisz i tylko ty masz pieniądze.
DX: Gdybyś mógł wrócić do sytuacji, w której zostałeś złapany, co byś zmienił i co byś teraz robił?
Freeway Rick Ross: Gdybym mógł zmienić swoje życie, nigdy nie sprzedawałbym narkotyków, wiedząc, co wiem dzisiaj. Ale byłem w innym punkcie. Wtedy byłem analfabetą, nigdy nie czytałem książki i nie wiedziałem, że jestem wyjątkowy. Teraz już to wszystko wiem. Wiem, że jestem wyjątkowy. Wiem, że mogę konkurować z każdym i zrobić wszystko, co chcę w życiu. Wszystko, co muszę zrobić, to skupić się na tym i poświęcić niezbędny czas, aby osiągnąć cele, które chcę osiągnąć.
Nawet w branży narkotykowej nie odniosłem sukcesu na początku. Potrzeba było kilku prób i błędów, zanim się nauczyłem, ale byłem zdeterminowany. A kiedy już się zaangażowałem, bez względu na to, co poszło nie tak, zamierzałem to zakończyć. Doszło do tego, że prawie zostałem zabity. Ludzie strzelali do mnie, a ja nadal się nie poddawałem.
DX: Kiedy więc dokonałeś rozróżnienia między, nie sprzedawałbym narkotyków, a nie robiąc tego przez lata?
Freeway Rick Ross: Siedząc w więzieniu. Zacząłem czytać książki o przedsiębiorczości i zacząłem studiować innych ludzi, którzy naprawdę rządzą tym krajem. Przeczytałem ponad 300 książek przed wyjściem z więzienia i doszedłem do wniosku, że te same umiejętności, których używałem w branży narkotykowej, można było wykorzystać do sprzedaży czegokolwiek.
Freeway Rick Ross ujawnia T-shirt, włosy i motywacyjne przemówienia
DX: Wyjaśnij, jak to się wiąże z tym, co teraz robisz.
Freeway Rick Ross: Cóż, jedną z rzeczy, które teraz robię, są moje nowe T-shirty. Mówią, że prawdziwy Rick Ross nie jest raperem. W ciągu dziewięciu miesięcy sprzedałem prawie 10 000 koszul z bagażnika mojego samochodu. To, co robię, to ten sam rodzaj koncepcji. Daję ludziom moje koszule ze zniżką. Przedstawiam je ludziom, którzy moim zdaniem są naciągaczami i chcą poprawić swoje życie, ale nie mają pieniędzy. Tak więc zasadniczo robię mikrokredyty.
Mogłem to zrobić z koszulkami. To kwestia czasu, zanim się rozwiniesz, ale większość ludzi mówi mi, że robię to, poruszam się z prędkością błyskawicy. Czasami zbudowanie marki zajmuje od 10 do 15 lat, ale moja marka rozwija się całkiem nieźle. Robię to również z wytwórnią płytową. Wydaje mi się, że zakładam krajową sieć dystrybucji muzyki, w której w ciągu kilku tygodni moja muzyka może być w całym kraju, a ludzie będą ją sprzedawać w podziemiu. Nie ścigam sklepów z moimi koszulami ani muzyką. Sprawię, że będą mnie ścigać w zasadzie w taki sam sposób, jak stało się z narkotykami. Ludzie zaczęli mnie ścigać po narkotyki do tego stopnia, że nie musiałem szukać klientów i błagać ludzi, żeby kupili. Zasadniczo to właśnie robię teraz we wszystkim, co robię, aż do mówienia motywacyjnego.
DX: Porozmawiajmy o obu z nich. Jeśli chodzi o koszulę, jak narodził się ten koncept i co to dla ciebie oznacza?
Piosenki rapowe i hip-hopowe z 2016 roku
Freeway Rick Ross: Ta koszula powstała, ponieważ pewnego dnia podszedł do mnie młody chłopak i powiedział: Człowieku, potrzebujesz T-shirta. A ja na to, co… co? Powiedziałem mu, że nie mam pomysłu, ale przyszedł i powiedział mi, że prawdziwy Rick Ross nie jest raperem. Więc wziąłem tę koncepcję, zrobiłem kilka koszul, a potem wpadłem na innego projektanta. Powiedział mi, że może ulepszyć koszulę, a ja powiedziałem: OK, pokaż mi, co możesz z nią zrobić. Wymyślił litery, które tu widzisz, i włożył mi koronę na głowę, ponieważ powiedział, że naprawdę jestem królem na wygnaniu. To oznacza, że na ulicach jestem królem, ale w społeczeństwie głównego nurtu oni nie chcą mnie w pobliżu.
Czuję, że to, co robię, jest ważniejsze niż rap. Wierzę, że teraz będę w stanie uratować pokolenie naszych dzieci, a on powiedział, że to, co robię, jest ważniejsze niż rap. Więc położył to tam.
DX: A jeśli chodzi o przemówienie motywacyjne, jak to się zaczęło? Dlaczego jest to dla ciebie ważne?
Freeway Rick Ross: Zacząłem, kiedy byłem w więzieniu, bo zacząłem spotykać się z facetami, którzy byli na tej samej łodzi, na której byłem. Spojrzeli na mnie. Czuli, że chcą być Rickiem Rossem i osiągnąć to, co ja osiągnąłem. Pomyślałem, wow. A jeśli nauczę tego młodego faceta tego, co wiem teraz? Chce wiedzieć to, co kiedyś wiedziałem, ale czy jest skłonny nauczyć się tego, co wiem dzisiaj, co jest cenniejsze niż to, co wiedziałem kiedyś?
Wiele osób mówi mi, że chciałoby mnie poznać, kiedy miałem tyle pieniędzy. I powiem, że zaraz będę miał więcej pieniędzy niż kiedykolwiek wtedy. I nikt nie będzie w stanie przyjść i tego zabrać. Nikt nie będzie w stanie mnie ścigać, przyłożyć mi pistoletu do twarzy i wszystkiego, co wiązało się z posiadaniem innych pieniędzy. Nie będę musiał codziennie nosić kamizelki kuloodpornej. Nie będę musiał się martwić, że będę musiał kogoś zabić, zostać zabity lub pójść do więzienia do końca życia. A co, gdybym mógł cię nauczyć, jak to robić i nadal mieć wszystkie pieniądze? Młodym chłopcom podoba się ten pomysł.
DX: Jakie jest najlepsze miejsce, w którym byłeś, aby mówić i co sprawiło, że było to najlepsze?
Freeway Rick Ross: Największym miejscem, w jakim kiedykolwiek rozmawiałem, było Louisville w stanie Kentucky na Uniwersytecie w Louisville. Było tam około 700 lub 800 uczniów. To wydarzyło się dwa lub trzy lata temu i w zasadzie opowiedziałem im o tym, jak wyszedłem z więzienia i co planowałem zrobić ze swoim życiem. Wtedy przemówienie nie było tak dobre, jak jest teraz, ponieważ teraz mam pewne osiągnięcia. Byłem przedstawiony w Anioły czasopismo. Zrobili ośmio- lub dziesięciostronicową historię i powiedzieli, że to największa historia, jaką zrobili od kilku lat. tytuł grzecznościowy napisał o mnie historię. A potem, gdy przeczytałem historię, którą o mnie napisali w Anioły czasopismo , Nie wiedziałem, że reporter uznał mnie za zmarłego. Kiedy przyszedł i zobaczył mnie w Lompoc, poczuł, że kiedy ostatnio przyjechał do Lompoc, żeby przeprowadzić ze mną wywiad, to był ostatni raz, kiedy kiedykolwiek miał o mnie pisać. Kiedy usiadłem i usłyszałem nagrania wywiadu, to było oszałamiające.
Naprawdę uważam, że dobrze sobie radzę w ośrodkach dla nieletnich. Jednym z moich celów jest teraz dostanie się do systemu więziennictwa, gdzie mogę rozmawiać z dorosłymi mężczyznami - mężczyznami, którzy są bardziej do mnie podobni niż ktokolwiek inny. Nieletni są tacy jak ja, ale wciąż mają dopiero około 16 lat. To nie jest jak rozmowa z dorosłym mężczyzną, który dokładnie wie, przez co przeszedłeś, a on dokładnie przechodzi przez to, przez co przeszedłeś. Ale myślę, że naprawdę lepiej się z nimi czuję. Naprawdę dobrze sobie radzę w domach przejściowych; to są faceci, którzy właśnie wyszli z więzienia.
DX: Więc jak to się stało w Louisville? Czy zapłacili ci i odlecieli?
Freeway Rick Ross: Tak, zapłacili mi. To moja największa wypłata w historii jako mówca motywacyjny. Przylecieli ze mną, umieścili w pięciogwiazdkowym hotelu i dali samochód na cztery dni.
DX: Jak się o tobie dowiedzieli?
lista albumów hip-hopowych 2018
Freeway Rick Ross: Nawet nie wiem. Wydaje mi się, że znaleźli mnie w Internecie i po prostu się skontaktowali. Zarezerwowali mnie. Mam około pięciu lub sześciu osób, które zawsze szukają dla mnie koncertów w klubach, na przemówienia motywacyjne i dla organizacji non-profit.
DX: Wcześniej wspomniałeś o określeniu hustler, który kiedyś miał prawdziwie negatywne konotacje. Jak ten termin ewoluował do tego stopnia, że ludzie chcą naśladować naciągaczy?
Freeway Rick Ross: Dawniej kanciarz oznaczał, że ktoś rabuje, sprzedaje narkotyki lub coś w tym rodzaju. Ale krzątanina nie jest złym słowem i wszystko zależy od tego, jak go używasz. Na przykład pistolet nie jest zły, to kto stoi za pistoletem i pociąga za spust. Tak więc pośpiech stał się sposobem na zidentyfikowanie kogoś, kto chce zrobić więcej, aby uzyskać od życia to, czego chce. Uważam, że właśnie w ten sposób używa się teraz słowa hustler. Kiedyś był to ktoś, kto strofował dziewczyny, sprzedawał narkotyki lub rabował. Teraz możesz wozić butelki i puszki lub pudełka kartonowe. Jest teraz tak wiele sposobów, by się pośpieszyć.
DX: tytuł grzecznościowy i Anioły W artykule omówiono wszystkie firmy, nad którymi do tej pory pracowałeś - niektóre odniosły sukces, a inne nie. Co się dzieje z branżą fryzjerską?
Freeway Rick Ross: Miałem porażkę w branży fryzjerskiej i nie jest to miejsce, w którym chciałbym, żeby się teraz znajdował. Ale mam teraz dużą wiedzę na temat włosów. Po prostu siedzę na nim i czekam, aż moje finanse wrócą na swoje miejsce. W takim razie mam zamiar założyć włosy, jeśli dziewczyny nie przestaną ich nosić [śmiech].
Dowiedziałem się o sobie, że nigdy nie zawiodłem. Wiele osób ma wrażenie, że idąc do więzienia, zawiedli. Kiedy spojrzałem wstecz na swoje życie, wiedziałem, że pójdę do więzienia. Pracowałem, żeby iść do więzienia. Dowiedziałem się, że nikt nie może iść do więzienia i po prostu go wydać. Musisz coś zrobić. Musisz popełnić przestępstwo federalne, a to jest jak zaświadczenie, które musisz zdobyć w więzieniu federalnym. Siedząc w więzieniu, zdałem sobie z tego sprawę i tak się wydostałem. Zdałem sobie sprawę, że nie wpuszczają ludzi tylko do więzień federalnych. Nie możesz po prostu zapukać do drzwi i powiedzieć: „Hej, chcę iść do tego więzienia federalnego”. Nie. To tak nie działa i musisz wyjść i coś zrobić. Więc teraz wiem, że cokolwiek chcę robić w życiu, po prostu muszę to zrobić.
Freeway Rick Ross Szczegóły, w jaki sposób czytanie uwolniło go
DX: Chcę, abyś wyjaśnił proces uczenia się czytania, a następnie dowiedzenia się, w jaki sposób dwa razy otrzymałeś drugie uderzenie. Czy z tego powodu nauczyłeś się czytać, czy też byłeś w trakcie tego procesu?
Freeway Rick Ross: Pierwsza strona [wszystkiego], jaką kiedykolwiek chciałem przeczytać, to mój federalny akt oskarżenia. W akcie oskarżenia mówi ci o wszystkich jawnych czynach, które rzekomo popełniłeś. Po ich przeczytaniu możesz w zasadzie stwierdzić, kto o tobie mówi. Mówi, że byłeś na tej ulicy w tym konkretnym dniu w tym hotelu i sprzedałem taką ilość narkotyków. Więc mówisz, kto to jest [śmiech]? Dlatego po raz pierwszy w życiu chciałem coś przeczytać.
DX: Który to był rok?
Freeway Rick Ross: To był rok 1989. Kiedy zacząłem, czytanie stało się zabawą. Stało się to dla mnie sposobem na ucieczkę z więzienia. Czytałem książki i mógłbym być w Chinach w sklepach z Nike. Mógłbym być w Indonezji i wielu innych miejscach. Zacząłem spotykać ludzi, których nigdy nie spotkałem w getcie, takich jak Sam Walton. Kiedy czytałem jego książki, czułem się, jakbym siedział w jego starej ciężarówce z wystającą sprężyną. Zacząłem wiedzieć o nim rzeczy, których większość ludzi nawet dzisiaj nie wie. Kiedy spotykam ludzi na ulicy, oni nawet nie wiedzą, kim jest Sam Walton [założyciel Walmart and Sam’s Club] ani że założył Walmart z pożyczką w wysokości 10 000 dolarów od swojego teścia. Czytanie stało się więc zabawą. Dowiedziałem się, że zawsze potrafię czytać, ale nikt nie był w stanie mi pokazać, dlaczego powinienem czytać i dlaczego czytanie jest ważne.
DX: Jak więc dowiedziałeś się, że zostałeś dwukrotnie oskarżony o to samo przestępstwo?
Freeway Rick Ross: Kiedy mnie oskarżyli, miałem oskarżenia z kilku stanów. Nigdy mnie nie złapali. Mieli te tajne akty oskarżenia, w których nikt nie mógł dostać dokumentów, dopóki agenci federalni nie chcieli ich zwolnić. Więc popełniam te zbrodnie, a oni nie mogą mnie złapać. Po prostu skaczę z miasta do miasta, popełniając przestępstwo - boom, boom, boom. Kiedy mnie aresztowali i wsadzili do aresztu, wszystkie te stany zaczęły mówić: „Hej, chcemy go tutaj. Kiedy uznano mnie za winnego, powiedziałem, że będę walczył. Jeśli będziecie wykorzystywać czas równolegle, a ja nie muszę poświęcać więcej czasu, wezmę to. Nie chcę płacić więcej pieniędzy za prawników i po prostu będziemy mieć to za sobą. Po prostu przyznałem się do winy i znowu wyszedłem.
Po tym, jak przyznałem się do winy, ustalili już, że mój partner i były dostawca zgodzą się mnie wystawić. Wiedzieli, że będą w stanie mnie dopaść i skazać na dożywocie, ponieważ miałem wcześniejsze przekonania. Kiedy przeczytałem prawo, zrozumiałem, że wcześniejsze skazanie jest tylko przeorem, gdy wyjdziesz z więzienia i ponownie popełnisz przestępstwo. W mojej sytuacji to się nigdy nie wydarzyło. Poszedłem do więzienia tylko raz, a oni po prostu zabrali mnie ze stanu do stanu. Mój prawnik pomyślał, że skoro przestępstwa były w różnych stanach, to sprawiło, że oddzieliły się one od wcześniejszych przestępstw zamiast ciągłego kryminału. Pomyślałem, nie, stan nie ma znaczenia.
Facet mógł obudzić się pewnego ranka, nigdy wcześniej nie popełnił przestępstwa. Jeśli wyjdzie na blok, który jest gorący i zarabia pieniądze, jak kiedyś niektóre z moich bloków. Facet mógłby wyjść i zarobić 30 000 dolarów w jeden dzień. Kiedy to zrobisz, możesz dokonać 100, a nawet 200 transakcji sprzedaży. Czy ten facet byłby przestępcą w karierze w jeden dzień, ponieważ dokonał 200 transakcji sprzedaży? A może był to ciągły kryminał, podczas którego nigdy nie odzyskał przytomności, kiedy nikt nie powiedział mu, co robi, było złe? Właśnie w ten sposób wygrałem apelację.
DX: Gdzie się o tym dowiedziałeś lub o tym pomyślałeś? Gdzie miałeś do tego dostęp, gdy byłeś uwięziony?
Freeway Rick Ross: Mają biblioteki prawnicze.
DX: Ze wszystkich książek, które mogliby mieć w więzieniu, dlaczego mieliby mieć książki prawnicze?
Freeway Rick Ross: Są ludzie, którzy zginęli za nas, żeby mieć biblioteki prawnicze.
DX: Wiem o tym, ale dlaczego mieliby im na to pozwolić? Jeśli zrobili te wszystkie inne rzeczy, dlaczego nadal ich tam wpuszczają?
Freeway Rick Ross: Są ludzie, którzy oszaleliby i umarli, gdyby wyciągnęli te książki. Skąd wiesz, czy wymierzasz sprawiedliwość, jeśli nie masz informacji, z którymi możesz walczyć?
DX: Ale ostatecznie nie chodzi o sprawiedliwość.
Freeway Rick Ross mówi, że uwięzienie nie dotyczy sprawiedliwości
Freeway Rick Ross: Cóż, nie chodzi całkowicie o sprawiedliwość. Ale jednocześnie pokażą, że istnieje jakaś sprawiedliwość. Gdyby go po prostu zabrali, jak mówisz, całe więzienie by się podniosło. Dopóki faceci wierzą, że dochodzą sprawiedliwości, są spokojni. Jeśli facet uważa, że to beznadziejne i nie ma szansy, to masz zdesperowaną osobę, która może zmienić się w zwierzęcą postać. Wtedy pojawia się osoba, która może stać się brutalna i zabijać bez zastanowienia.
Dlatego tak wiele dzieje się w South Central z gangami i innymi rzeczami. Ci ludzie nie czują, że mają nadzieję. Nie mają nadziei na pójście na Uniwersytet Harvarda, ukończenie studiów lub znalezienie pracy, w której będą zarabiać 80 000 dolarów rocznie. Nikt nie może im tego powiedzieć, a oni tego nie widzą. Są beznadziejni, więc co robią? Dołączają do gangów, idą na haj i sprzedają crack lub cokolwiek innego robią - chwytają mikrofon i rapują lub grają w koszykówkę. Nie postrzegają siebie jako lekarzy, prawników, sędziów i tak dalej. Gwarantuję, że jeśli pójdziesz do szkoły w South Central i zapytasz dzieci, ilu z was chce zostać sędziami? Żaden z nich nie podniesie ręki, ponieważ tego nie widzą. Nie mogą odnosić się do sędziego. Pierwszym wzorem do naśladowania, jaki zobaczysz w większości gett, jest handlarz narkotyków.
DX: Jak myślisz, dlaczego jest uważany za wzór do naśladowania i dlaczego nie miałby nim być?
Freeway Rick Ross: Jest jedyną osobą w okolicy, która coś robi.
DX: To jednak nieprawda. Inni ludzie coś robią, ale może to nie być efektowne.
Freeway Rick Ross: W South Central bardzo niewiele osób zajmuje się innymi rzeczami. Kiedy dodasz do tego kolor skóry, czarne nic nie posiadają.
kiedy j Cole wydał swój nowy album?
DX: A co z czarnymi mieszkańcami South Central, którzy są właścicielami swoich domów?
Freeway Rick Ross: Tracą ich jak szaleni. W tej chwili w tym kraju czarni są bankrutami. Kilka z nich umieściło w telewizji - Kobe Bryant, Jay Z, William Roberts a.k.a. Rick Ross, Lil Wayne. Ale mówisz o czym, maksymalnie 1500 ludzi? To z 40 milionów. Co robi pozostałe 40 milionów? Podobno przeciętna czarna kobieta ma mniej niż 5 dolarów oszczędności. A jeśli czarna kobieta ma tylko pięć, oznacza to, że czarny mężczyzna radzi sobie gorzej, ponieważ dadzą czarnej kobiecie pracę. Czarny mężczyzna nie może znaleźć pracy.
DX: Co więc powinni zrobić niektórzy członkowie społeczności rapowej, kiedy ostatnio zostałeś zwolniony?
Freeway Rick Ross: Idealnie byłoby, gdyby niektórzy podeszli i powiedzieli: „Hej, pomogę”. Teraz, w ramach mojego filmu dokumentalnego, próbuję zebrać fundusze, aby go ukończyć. Ten dokument jest naprawdę o czarnej Ameryce i tym, jak zostaliśmy potraktowani po niewolnictwie. Jaka była druga noga niewolnictwa? Co się stało? Dlaczego mamy 600 000 czarnych mężczyzn w więzieniu? I nie wiem, ile milionów zostało uwięzionych na papierze? Big Hutch from Above the Law jest jedną z pierwszych w społeczności rapowej, która zyskała sławę. Teraz wielu facetów z podziemia - mam wielu z nich, którzy wkraczają… ale mówię ci, którzy moim zdaniem powinni pomagać.
DX: Oprócz Big Hutch, kto się podepnął?
Freeway Rick Ross: Wielu z nich sięga. Ale kiedy wyciągasz rękę, a ja sięgam do tyłu i ręka po prostu puszcza, to tak naprawdę nie jest wyciąganie ręki. To było fałszywe. Mówię o sytuacji, w której faceci naprawdę mówią: Wiesz co, stary? Ten facet naprawdę stara się pomóc naszym ludziom. Tak, mainstream i ludzie u władzy go nie lubią. Ale jeśli nie wyjdę publicznie i nie udzielę mu pomocy, przekradnę się i udzielę mu pomocy.
Daję książki dzieciom. Nie mam pieniędzy, ale mogę dawać książki naszym dzieciom w przedszkolu. Ci kolesie nawet nie dają książek. To była mała, czarna dziewczynka grająca w ogólnokrajowym turnieju tenisowym - Sachia Vickery. Była finalistką największego krajowego turnieju na świecie i nikt jej nie pomaga. Musiałem zajrzeć do kieszeni i dać jej trochę. Ona nigdy nie sprzedawała narkotyków. Ona nigdy nic nie zrobiła. Ale my, jako ludzie, po prostu nie rozumiemy, jak ważne jest, abyśmy pomagali sobie nawzajem. Uważam, że właśnie tego przykładem jest czarny handlarz narkotyków - pomaganie czarnej społeczności, pomaganie sobie nawzajem i staranie się, aby cała społeczność rozkwitła.
DX: To ciekawe, że tak mówisz. Czy słyszałeś kiedyś piosenkę Boogie Down Productions zatytułowaną Drug Dealer?
Freeway Rick Ross: Nie, nigdy tego nie słyszałem.
Dlaczego Freeway Rick Ross twierdzi, że większość czarnych handlarzy narkotykami nie ma pieniędzy
DX: Przekażę ci to, ponieważ musisz to usłyszeć. Zasadniczo mówi, że czarni handlarze narkotyków muszą założyć szkołę. To cała piosenka. Mówi: masz wszystkie te pieniądze i jesteś w społeczności. Powinniście nam pomóc.
Freeway Rick Ross: Cóż, większość czarnych handlarzy narkotyków nie ma dużo pieniędzy [śmiech]. Większość z nich nie zarabia miliona dolarów.
DX: To było coś interesującego, o czym wspomniałeś wcześniej. Wygląda na to, że to, co sprawiło, że twoje podejście odniosło taki sukces, to spojrzenie na kokainę jak na nieruchomości i wykorzystanie jej zamiast jednorazowego odrzucenia.
Freeway Rick Ross: W ten sposób powinno się to wykorzystać. To tylko narzędzie. Dla mnie było to tylko narzędzie do zdobycia finansowania na rozpoczęcie własnej działalności i robienie rzeczy, które chciałem robić.
DX: Skąd masz to zrozumienie?
Freeway Rick Ross: Nie wiem. Po prostu wyszło. Kiedy zaczynałem, chciałem pomóc w opłaceniu lekcji tenisa, naprawieniu samochodu i zrobieniu kilku rzeczy, których potrzebowałem. Wtedy właśnie przyszedł pomysł, Hej, możesz zacząć biznes od tego. Możesz wydobyć swoją rodzinę z biedy. Potem doszło do punktu, w którym to nie była tylko moja rodzina, to byli moi przyjaciele i ich przyjaciele. Po prostu eskalował.
DX: OK, więc wracając do filmu dokumentalnego. Masz już na to tytuł?
Freeway Rick Ross: Pęknięcie w systemie .
DX: Jak to wymyśliłeś?
Freeway Rick Ross: Cóż, kręciliśmy od czterech lat… odkąd wróciłem do domu. A kiedy kręciliśmy, ktoś powiedział: Człowieku, to pęknięcie w systemie. A potem ktoś inny powiedział: Wow, to dobry tytuł. A potem miało to inne znaczenie, jak pęknięcie systemu. Wycieka [śmiech]. Więc to był tylko podwójny tytuł i czułem, że to idealny tytuł dla mojej historii, aby naprawdę dotknąć wszystkich mocnych stron. Tak, sprzedawałem cracka, ale system został złamany w tym samym czasie. Nancy Reagan powiedziała: „Po prostu powiedz nie”. W tym samym czasie Ronald Reagan mówił: Po prostu zachowuj się, jakbyś nie wiedział.
DX: Dobrze. Hip Hop ma obsesję na punkcie teorii spiskowych i tak zwanych iluminatów. Ale twoja historia to prawdziwa teoria spiskowa i…
Freeway Rick Ross: Cóż, to już nie jest teoria. Mamy twarde fakty. Mamy CIA przyznające się, że sprzedawali narkotyki.
DX: Jak myślisz, dlaczego więcej ludzi nie koncentruje się na tym niż na niektórych z tych fantazyjnych rzeczy?
Freeway Rick Ross: Cóż, ludzie nie chcą patrzeć. To jest jak lustro, lustro na ścianie. Kto jest najpiękniejszy z nich wszystkich? Szukają kogoś, kto powie im, że są wspaniali i jest cudownie. Jeśli musisz spojrzeć w lustro i zobaczyć, co się naprawdę dzieje, musisz poradzić sobie z prawdziwym życiem. Większość ludzi nie chce tego robić. Dlatego woleliby pójść i poprosić kogoś, by rapował im fantazję, zamiast mówić: Wiesz co? Muszę coś zrobić ze swoim życiem. Muszę coś zmienić i zacząć żyć inaczej, inaczej pójdę na marne.
DX: W latach 80., gdy sprawy osiągały swój szczyt w latach 80., narkotyki, gangi i hip-hop kwitły lub kwitły. Jaki jest wspólny wątek, który to spowodował?
Freeway Rick Ross: Pieniądze… pieniądze z narkotyków. Narkotyki pozwalają gangom zdobyć pieniądze, a pieniądze pozwoliły im podróżować i przenosić kulturę gangów po całym kraju. Teraz możesz udać się do dowolnego stanu w kraju i mają Crips and Bloods. Ci goście się zmienili, bo widzieli tych z pieniędzmi. Widzieli facetów z 10 000 $ i można by powiedzieć, że Crip lub Blood. Ale to sprawiło, że poczuli, że muszą zrobić to, co robili członkowie gangu, aby zdobyć te pieniądze. A Hip Hop właśnie z tego wyrósł. Teraz chłopaki mieli pieniądze, żeby zdobyć czas dla studia, kupić czas dla radia i wydać płyty. Wszystko to kosztuje. W Ameryce pieniądze są cennym narzędziem. Bez pieniędzy nie możesz nawet zdobyć wykształcenia w tym kraju.
ZWIĄZANE Z: Freeway Ricky Ross odpowiada na próbę strzelania przez rapera Ricka Rossa [Wiadomości]
