4,5 z 5- 5,00 Ocena społeczności
- 1 Oceniono album
- 1 Dałem mu 5/5
Clipse osiągnął
rzadki wyczyn w hip-hopie, a nie taki, który dotyczy sprzedaży lub nagród. Duet z
W Virginii wszyscy domagają się swojego drugiego albumu. Mniej dyskryminacji
fanów, jak ci, z którymi się borykają Yung
Gra , nie mogę się doczekać, aby usłyszeć o innych sposobach Pusha T. i Złośliwość przeniósł
biały. Nie jest to jednak żadna niespodzianka - to nawet najbardziej elitarni podróżnicy z plecakiem
którzy normalnie podnoszą nos na tak zbędny temat, są równi
szatański dla LP.
Jak udało im się osiągnąć ten prawie niemożliwy przekrój podgatunków? ZA
kilka sposobów; najbardziej oczywistym jest to, że wydają się czerpać to, co najlepsze od innego VA
tubylcy Neptuny . Pharrell i Czad zasznurować Clipse
z dużo mocniejszymi uderzeniami niż regularnie dostarczają, cały czas zachowując swoje
popowy dotyk i charakterystyczny dźwięk (np. Grindin '). Jest Pusha T. i Złośliwość - dwóch emceów, którzy rzadko przestają rapować o rzucaniu kokainy,
a kiedy już to robią, rozmawiają o broni lub dziewczynach. Pomimo najbardziej zakrywającego
wykorzystywane i nadużywane tematów, udaje im się zachować świeżość i brzmienie
dziwniejszy niż temat. Głównie ze względu na ich subtelny dowcip, duet prawdopodobnie pluje
najlepszy koks poza Jay Z .
Ich pozornie niezamierzona charyzma jest po prostu niemożliwa do nielubienia.
Mimo wszystko problemy z etykietami i złe relacje z Jive zachował Piekło nie ma wściekłości na półkach od lat, ale pieprzyć to wszystko -
w końcu tu jesteśmy. Po jednym przesłuchaniu wszystko, co naprawdę możesz powiedzieć, to przynajmniej to
warto było czekać. Pozornie główny singiel, Mr. Me Too, był po prostu brudny
do diabła, tylko po to, by zostać zdeklasowanym przez kolejne wyciekające utwory z udziałem Wamp Wamp Slim Thug a głupi banger nie
Cha wyposażony Gang Re-Up . Właśnie
tak jak się wydawało przy swoim debiucie, Plik
Neptunes po raz kolejny zapomnieli, że podobno mają być najpopularniejsi
super producentów hip-hopu i właśnie przynieśli dla nich jakieś okropne gówno
d-boys jeszcze raz.
Ale w porównaniu z resztą albumu, Wamp Wamp i Ain't Cha to wszystko
słońce i tęcze. Bardziej niż ich debiut The ‘ Melodie przeszedł eksperyment i poszedł trochę w lewo z pola
ich rytmy. Piekło nie ma wściekłości ma
wczesne lata 90. z twardymi, dysonansowymi anty-melodiami, które nie są bliskie
Klub. Gówno nie jest słodkie i jest piękne. Ride Around Shinin 'and Trill just
pokonać cię, a niezbyt subtelnie zatytułowany Keys Open Doors jest po prostu prosty
gotycki. I oczywiście Thorton
bracia trzymają się swojego planu gry i uczciwie dopracowują szczegóły
subtelne aspekty handlu kokainą z ich znakomitym liryzmem. Ty tylko
nie mogę zadzierać z piosenkami takimi jak Chiński Nowy Rok. Sprawdź zmianę podejścia
tym razem jednak - przynoszą ci grę z różnych stron
kąty. Po prostu sprawdź różnice między mamą, jestem tak przepraszam, śmieszne Pharrell -prezentowane Hello New World i
Koszmary.
Trudno narzekać na lata oczekiwania Hell Hath po usłyszeniu wyników (a nawet zostawili niektóre
niesamowite ślady na podłodze krojowni). Po prostu nie oczekuj miłego, szczęśliwego
album, który spodoba się twojej dziewczynie. To surowe bity, surowe rymy, a nawet jeszcze surowsze
przedmiot. Co ważniejsze, jest to jeden z najlepszych albumów, które odniosły sukces
półki w 2006 roku. Uggghk.
