4,0 z 5- 5,00 Ocena społeczności
- 14 Oceniono album
- 14 Dałem mu 5/5
Klasyczny debiutancki album w hip-hopie stał się swego rodzaju mitem w dzisiejszych czasach. Zamiast traktować ich pierwszy projekt jako spójną całość, byliśmy świadkami niezliczonych artystów, którzy po prostu łączą kolekcję utworów, które dają tylko krótkotrwałe rezultaty. To powiedziawszy, za samotnym palaczem, wyluzowaną osobowością, jest to oczywiste Kid Cudi nie ma zamiaru podążać za tą samą formą. Dzieląc swój debiutancki album, Man On The Moon (The End Of Day) na pięć aktów, Cudi stara się stworzyć tematyczną opowieść o człowieku za cieniowanymi okularami.
Po ponurym intro In My Dreams, które pozornie działa jak przebudzenie Cudi Ścieżka dźwiękowa Soundtrack 2 My Life przedstawia jego dotychczasowe próby i udręki. Od śmierci ojca po eksperymenty z narkotykami - to jasne Kid Cudi Pozorny wzrost sławy nie obywał się bez bólu i utraty kierunku. Grając poza rytmem, Cudi rapuje bez ogródek Jestem szczęśliwy ”, to tylko najsmutniejsze kłamstwo. Pomimo jego niepewności, Cudi wyjaśnia, że nadszedł jego czas, aby zabłysnąć. Heart Of A Lion dobrze to pokazuje, rymując o swojej duchowej sile we wcześniejszych przedsięwzięciach. Podobne odczucia można spotkać w My World, choć krajobraz jest bardziej ponury niż triumfalny.
Jako człowiek, który nie boi się ryzykować, Cudi Współpraca z elektronicznym duetem Ratatat i niezależnego rocka MGMT for Pursuit of Happiness przedstawia najbardziej transcendentny moment na albumie. Ponad eklektycznym kolażem dźwięków, Kid Cudi dostarcza słuchaczom płyty, którą można określić jedynie jako hymn, wspartą beztroskim refrenem i surową, ale melodyjną gitarową przerwą. Następnie, mieszając międzygalaktyczne aspiracje z bijącymi sercami bębnami na Cudi Zone, rodowity Cleveland podchodzi do utworu z nieokreśloną pewnością siebie, co dodaje mu mocy. Emile Jego produkcja jest prawie bezbłędna i można śmiało powiedzieć, że stał się najbardziej niedocenianym producentem w 2009 roku.
Inspirująca tonacja albumu jest lekko skontrastowana z kilkoma mroczniejszymi momentami, jak np. Solo Dolo. Wplatając się i wychodząc z transowej atmosfery płyty, Cudi rozpaczliwie woła, Dlaczego musi czuć się tak źle, kiedy staram się czynić dobrze, czynić dobrze? / Szybuję przez raj, kiedy zamykam oczy / Jestem, panie Solo Dolo . Gdy w drugiej zwrotce pojawiają się nawiedzone struny, zmienia się to w podniecającą koszmarną scenę. Powiedziawszy to, płyta traci trochę pary na wersecie z mostu, gdzie Cudi Abstrakcyjne teksty przekładają się na mnóstwo dziwacznych myśli. Dla porównania, hymn klubowy Day N Nite ma umiarkowany dźwięk, a subtelne tło wspiera słowa samotnego palacza. Jego metaforyczna głębia w Sky Might Fall jest co najmniej przyjemna. Jednak płyta cierpi z powodu apodyktycznego rytmu Kanye West .
Kilka nagrań dalej Człowiek na Księżycu nie płyną dokładnie, co szkodzi całemu krajobrazowi albumów. Weźmy na przykład Make Her Say, utwór, który brzmi jak zakład pomiędzy Cudi , Kanye , i Wspólny [kliknij, aby przeczytać], aby zobaczyć, kto mógłby rapować ich najgorszą zwrotkę w zaledwie 16 taktach. Jasne, mają kilka dowcipnych linii ( Wspólny : Ale mówią, że jesteś na tej świadomej wskazówce / Popraw włosy i wstań na tego świadomego penisa ), ale cały utwór bez wątpienia nie ma wartości powtórki w porównaniu z powtarzającym się „ tak bić. Jest też Hyyerr, w którym występuje inny dowódca z Cleveland Chip Tha Ripper . Napędzany mglistą mieszanką kołyszących się strun i południowej linii basu, przypominającej akcenty, ten utwór brzmiałby wspaniale w każdym innym projekcie poza tutaj. Mając to na uwadze, należy o tym wspomnieć Cudi Werbalna dbałość o szczegóły w tej piosence to coś, czego nie należy przeoczyć; używając swojego głosu jako instrumentu, traktuje każdą sylabę w swoim wersecie jako część synkopowanego wzorca, który spotkał się z umiejętną precyzją.
Tak jak Kid Cudi Jego profil urósł przez ostatnie półtora roku, nadal nie było wiadomo, jaką rolę odegra; raper, piosenkarz, artysta eksperymentalny, producent? Z Człowiek na Księżycu , jasne jest, że jest wszystkim, czym powiedział, że był. Jasne, jego teksty mogą czasami brzmieć pobłażliwie, a on na pewno nie chce zostać największym raperem naszych czasów, ale jego talent do tworzenia płyt, które są powiązane, organiczne i melodyjnie brzmią, jest czymś, co może twierdzić niewielu artystów. Nie akceptuj imitacji; Kid Cudi to prawdziwa okazja.
