Mniej więcej co dziesięć lat pojawia się film, który definiuje pokolenie. Maluje żywy obraz, obnaża społeczne bolączki i oddaje tkankę kultury. To było dla mojej ciotki Cooley High i tak było dla mojej starszej siostry Krush Groove . Dla mnie - hip-hopowego dziecka z Nowego Jorku z lat 80. XX wieku - to było to Sok . Rzadko się zdarza, gdy Hollywood kronikuje wzrost chłopaków do mężczyzn w Czarnej Ameryce. Ale kiedy jest to zrobione poprawnie, efekty są długotrwałe i znaczące.
Sok obchodził w środę 20-lecie istnienia. Wyreżyserowany przez Ernesta Dickersona, znanego autora zdjęć do takich filmów jak Spike Lee Malcolm x , Sok to opowieść o dojrzewaniu o czterech czarnych nastoletnich chłopcach. Q (Omar Epps), Steel (Jermaine Hopkins), Raheem (Khalil Kain) i Bishop (Tupac Shakur) poruszają się po okolicy Harlemu, starając się nadać sens przyjaźni, strachu i szacunku.
Zgarniając ponad 20 milionów dolarów ze sprzedaży kasowej w USA, ten ceniony film był także trampoliną, która zapoczątkowała udane kariery aktorskie dla czterech początkujących gwiazd. Omar Epps, który obecnie występuje w Fox’s House, zagrał w takich hitach kasowych, jak Wyższa nauka i Miłość i koszykówka . W międzyczasie Khalil Kain, ostatnio zauważony u Tylera Perry'ego Dla kolorowych dziewczyn , wylądował w głównych rolach w filmach takich jak Kocham Jonesa , Człowiek renesansu i seriali telewizyjnych, takich jak Girlfriends. Jermaine Hopkins, który był niedawno aresztowany za posiadanie narkotyków i zamierzający sprzedać, zagrał w Def Jam’s Jak zostać graczem , Phat Beach i pojawił się w kilku programach telewizyjnych, takich jak Moesha i The Parent ‘Hood. A 2Pac, oprócz tego, że stał się jedną z najgłębszych postaci w hip-hopie, był u progu bardzo udanej kariery aktorskiej, grając w filmach takich jak Poetycka sprawiedliwość i Ponad krawędzią .
Dla mnie, Sok był rzeczywiście bardzo wyjątkowym filmem z wyjątkową obsadą. Choć czasami zabawny i lekki, film był również bardzo tragiczny. Pomiędzy beat boxingiem Steel'a w lustrze a płynną rozmową Q (w sklepie z płytami), były poważne tematy. Po obejrzeniu filmu około 400 dziwnych razy w ciągu ostatnich 20 lat (nie, mówię poważnie), oto pięć najważniejszych tematów, które rezonują ze mną.
Hip-hop nie przestawaj
Chcę odebrać jakieś nagrania imprezowe z Record Rack do mojego przesłuchania. To z tobą w porządku, Raheem? -Q
Twierdzę, że Hip Hop był piątą postacią w filmie; to było wszędzie. Mam na myśli, że film się otworzył Eric B i Rakim’s Know the Ledge. Czy ma więcej hip-hopu niż to? Oczywiście, chyba że chodzi o ścieżkę dźwiękową. Ten sprzedający się na złoto projekt, wyprodukowany przez pioniera muzycznego Hanka Shocklee, był tak samo głęboki, jak kultowy klasyk. Piosenki artystów takich jak Big Daddy Kane i Cypress Hill poruszyły film i zdefiniowały sceny. Obsadę zalały również postacie hip-hopowe, w tym Queen Latifah, Treach, DJ Jazzy Joyce, Yo! MTV Raps prowadzi Fab 5 Freddy i Doctor Dre, redaktor specjalny, EPMD i DJ Red Alert.
Dickerson być może najlepiej pokazał trafność gatunku w przypadku postaci Q. Poprzez lokalnego DJ-a zilustrował wpływ hip-hopu i to, jak sztuka była (i nadal jest) schronieniem dla wielu czarnych mężczyzn. Jako najsilniejsza i najbardziej rozsądna postać, Q miał największe szanse na świetlaną przyszłość. A to dlatego, że jego nadzieja była zakorzeniona w hip-hopie. To już nie było po prostu: Albo rzucasz crack rockiem, albo masz nikczemny skok z wyskoku. Hip hop też może wydostać cię z kaptura.
Sama fabuła Sok odzwierciedlał krajobraz z wczesnych lat 90-tych. Nowy Jork był epicentrum hip-hopu podczas Złotej Ery. Muzyka była zabawna i naiwna, ale większość (tak jak Q) wyczuwała, że kłopoty (Bishop) czekają na gatunek.
Tam jest dżungla
Pieprzyć to, zwykliśmy być jak bracia. -Q
Wczesne lata 90. przyniosły szczyt epidemii cracku. Ulice Nowego Jorku były pełne gangów, przemocy, strzelanin i rabunków. Była, jak przejmująco stwierdził M-O-B-B, wojna na zewnątrz, przed którą nikt nie jest bezpieczny. Sok odzwierciedlał ten klimat nieustanną wrzawą między chłopcami a przywódcą gangu Radamesem, lokalnym właścicielem winiarni Quilesem i ostatecznie własną śmiercią Raheema z rąk jego przyjaciela, Bishopa. Szerzyła się przemoc. Wskaźnik morderstw w Nowym Jorku osiągnął szczyt w 1990 roku i był jednym z najwyższych z prawie 2400 zabójstwami w 1992 roku, kiedy Sok został wydany. Młodzi czarni mężczyźni umierali na ulicach w bezprecedensowym tempie. Przyjaciele i rodziny mieli tylko łzy, pytania bez odpowiedzi i zimne przypadki.
Ale sytuacja uległa drastycznej poprawie. Wskaźnik morderstw w Nowym Jorku spadł o 60% według danych The Disaster Center , a rabunki spadły o ponad 70%. Niektórzy eksperci spekulują, że spadki są wynikiem szaleństwa na punkcie cracku, surowszych przepisów dotyczących kontroli posiadania broni i surowszych wyroków więzienia. Szkoda, że Raheem musiał najpierw umrzeć, hę.
Szalony w membranie
Masz rację, jestem szalony. Ale wiesz, co jeszcze? Mam to w dupie. -Biskup
Bishop rzeczywiście był napędzany siłą lub sokiem, jak trafnie opisuje film. Ale prawdopodobnie kierował nim również brak serotoniny w mózgu. Wielu ludzi chce szacunku, ale niewielu chodzi dookoła, niszcząc własną załogę. Parzysty New Jack City Nino Brown potrzebował swojego systemu wsparcia, zabijając G-Money tylko dlatego, że zaczął na tej fajce. Wygląda na to, że morderczy szał Bishopa i obsesja na punkcie władzy były początkiem zaburzenia psychicznego.
Widzieliśmy wcześnie, że ojciec Bishopa zmagał się z czymś, siedząc w śpiączce i oglądając kreskówki. A Radames nawet o nim wspomniał. Niestety, choroba psychiczna w czarnej społeczności jest często ignorowana i zamiatana pod dywan lub na zaplecze. Według Black Mental Health Alliance mniej niż połowa dorosłych Afroamerykanów z zaburzeniami psychicznymi szuka leczenia z powodu takich problemów zdrowotnych, a mniej niż jedna trzecia ich dzieci jest leczona.
Od dawna wiadomo, że choroby psychiczne w czarnej społeczności są piętnowane. National Alliance on Mental Illness twierdzi, że Afroamerykanie mają tendencję do polegania na rodzinach, społecznościach religijnych i społecznych, aby uzyskać wsparcie emocjonalne, zamiast zwracać się do opieki zdrowotnej. Niestety, nie zwrócenie się do profesjonalistów może czasami zmienić młodego czarnego mężczyznę w Rolanda Bishopa.
SZACUNEK
Musisz być gotów rzucić się, wstać i umrzeć za to gówno, jak zrobił to Blizzard. Jeśli chcesz trochę soku. -Biskup
Bez wątpienia najbardziej oczywistym tematem w filmie była dla mnie koncepcja strachu kontra szacunek. Większość z nas pragnie być szanowana, ale niewielu wie, jak to osiągnąć bez narzucania strachu. A szacunek bardzo różni się od strachu. Każda postać w filmie zmagała się z koncepcją szacunku; Q w swojej muzyce, Bishop na ulicach i Steel w swojej ekipie. Jedyną postacią, która wydawała się szanowana w różnych kręgach, był Raheem. Niestety, to właśnie ten szacunek i chciwość biskupa doprowadziły do jego śmierci.
Chłopcy po prostu chcą się bawić
Robiłam tego hoochie-coochie, mój przyjacielu. -Stal
Nie zapominajmy o zabawnych rzeczach - żartach, uśmiechach i śmiechach, które pozwalają na takie przywiązanie do filmu nawet dzisiaj. Czterech przyjaciół dobrze się bawiło, pomijając szkołę, opowiadając dowcipy, uciekając przed gliniarzami (wszyscy mamy inne pomysły na zabawę) i zajmując się nastoletnimi romansami. Czy tylko ja byłem zdziwiony romantycznym związkiem Q z dwudziestokilkuletnią Yolandą? W sumie powstały wspaniałe wspomnienia. I tak jak wiele lat w naszej szkole średniej, Sok była sprytną mieszanką śmiechu, łez i lekcji, a wszystko to z dodatkiem hip-hopu.
Lakeia Brown jest niezależną pisarką mieszkającą w Nowym Jorku. Jej prace pojawiały się w publikacjach i na stronach internetowych, takich jak Essence, The Atlanta-Journal Constitution, New York Newsday i Theroot.com.
