4,0 z 5- 5,00 Ocena społeczności
- dwa Oceniono album
- dwa Dałem mu 5/5
Wszyscy znacie umowę ze ścieżkami dźwiękowymi; świetny skład artystów, jeden lub dwa dobre utwory i reszta materiału „C”, za każdym razem dobre na rozczarowanie. Jedno spojrzenie na tracklistę 8 Mile i ten protokół wydaje się niemożliwy. To jest. Możesz spokojnie odnieść się do 8 Mile jako bardzo fajnej ścieżki dźwiękowej. Kolekcja elity hip hopu połączona z niektórymi nowicjuszami. Czy kiedykolwiek myślałeś, że usłyszysz Eminema, Jay-Z, Nas, Xzibit, Guru i Rakim na tym samym albumie?
Eminem jest liderem z trzema solowymi utworami, z których jeden jest równie absurdalny jak następny. Podobnie jak Lose Yourself, 8 Mile i Run Rabbit Run to Eminem w najlepszym wydaniu. Jego flow jest w punkcie, w którym nie jeździ już na bitach, jest w nich. W dzisiejszych czasach nikt nie może go dotknąć. Em robi mroczne (naprawdę mroczne) cięcie z Obie Trice i 50 Cent, co jest bardzo dobrze zrobione. Obie wybiera Dolo w Adrenaline Rush i udowadnia, że jest jednym z najbardziej szorstkich emceuszy w okolicy. 50 Cent wypożycza 2 utwory, Places To Go i ulubioną składankę Wanksta. Po wielu przesłuchaniach lubię je obie, mimo że żaden z nich nie jest w moim stylu. D-12, oczywiście, również ma swój wkład. Jeśli podobało Ci się, gdy muzyka się zatrzymuje, pokochasz Rap Game. Każdy członek przyspiesza swoje gry, zgrywając bit tak mocny, że Necro byłby zazdrosny. Em dostaje linię albumu tutaj; Jestem za Ameryką / pieprzyć rząd / powiedzieć tej dziwce C. Delores Tucker, żeby ssała kutasa.
Podczas gdy Spitshine firmy Xzibit jest raczej mierny, Jay-Z i Freeway's 8 Miles And Runnin 'z pewnością nie. Jay zmienia styl, którego nie miał od lat, i mówi trochę gówna swoim niedowidzącym. Nas robi to samo w przypadku prostego You Wanna Be Me. Pytanie brzmi; czy strzałki są skierowane w stronę Jaya? Rakim wraca z długo oczekiwanym powrotem z R.A.K.I.M. Rytm nie jest spektakularny, ale Ra jest. Outsidaz… pamiętaj, kiedy Em zwykle ich wykrzykiwał. Wydaje mi się, że Em nie zapomniał o swojej ekipie z Jersey, gdy Young Zee pojawia się z narkotykiem That’s My Nigga Fo Real. Wszystko, co powiem o Battle Gangstarra, to to, że jeśli wkrótce nie upuszczą swojego LP, pójdę do D&D i ukradnę mistrzów.
Tym razem ścieżka dźwiękowa, która nie zawodzi! Na tym albumie było po prostu za dużo talentu, żeby był do bani. Nie wszyscy przynieśli swoją grę typu A, ale też nie dzwonili. Przynajmniej wiem, że nawet jeśli nie podoba mi się ten film, będą na nim grać złe melodie.
