4,4 z 5- 4.62 Ocena społeczności
- 8 Oceniono album
- 7 Dałem mu 5/5
Było mnóstwo znakomitych do doskonałych EP lub albumów z siedmioma utworami wydanymi przez szanowanych autorów tekstów i gwiazdy rapu głównego nurtu. Trio Curren $ y, Freddie Gibbs i Alchemist tworzą argumenty za jedną z najlepszych ofert tego gatunku w tej kategorii w ramach wspólnego projektu Fetti.
Dziewięciościeżkowy, 24-minutowy projekt ma mistrzowską produkcję Alchemist, która zapewnia grawitację dla wszystkich swoich mocnych stron, aby płynnie mieszać się jak diagram Venna, jednocześnie lśniąc jako jednostki. Udowadniają, że najwyższej klasy liryzm i synergia producenta pozostają kamieniem węgielnym wiarygodności i długowieczności artystów w hip-hopie.
Curren $ y i Gibbs mają zróżnicowane tony wokalne, które są odpowiednio nosowe i barytonowe, ale ich dopasowane, twangowe akcenty są równoważone przez inteligentne samplowanie przewiewnych sampli soulowych z lat 70., pulsujących basowych boomów z powolnymi melodyjnymi syntezatorami.
Odkąd obaj raperzy po raz pierwszy współpracowali przy swoim Scottie Pippen w 2011 roku, Andretti i Kane nadal zajmują wysokie miejsca wśród najlepszych MC w rapowej grze. Tytuł sugeruje ich pościg za papierami, ale przede wszystkim polega na tym, by wyróżniać się z szacunkiem na ulicach wzdłuż ich trasy.
Andretti i Gibbs, to jak ta beczka do żeber, Curren $ y pluje na Location Remote, początek projektu. Nalega, aby jego rówieśnicy rozumieli sztukę emceowania i zapewnia swoje miejsce w rozmowie w swoim pierwszym wersie w Saturday Night Special.
W każdym barze kolejny motywacyjny cytat / Podczas gdy te czarnuchy przechodzą przez fazy, nigdy nie zmutowałem ani nie odszedłem / Od życia lub misji / To jest zachowanie atmosfery / Nigdy nie pozwól im zapomnieć czasu, kiedy powiedziałeś, że jesteś raperem / Jesteś pewien? / Musiałam umieć rymować, żartuje Spitta.
Poprzez kuszące sample R&B i falującą linię basu w The Blow, Gangsta Gibbs wzmacnia sentyment swojego partnera do rymowania. Gibbs stale rapuje w rytmie, po czym włamuje się do jego charakterystycznej synkopowanej, podwójnej w czasie kadencji o swojej najlepszej pracy z Alchemistem lub Madlibem na ich wspólnym albumie z 2014 roku, który został świetnie przyjęty przez krytyków. Pińata.
Najzimniejszy czarnuch, jakiego kiedykolwiek słyszałeś w gównie Alana lub Otisa / Suko, jest płynnie złoty, kiedy mam gówno / Wypełniam utwór jak zestaw startowy Mr.T, pluję najtwardszym gównem / Powinienem wyhodować pierdolonego irokeza i dostać czarna furgonetka z czerwonym paskiem / Czarnuch mówi, że mam je za jego wagę, strzeliłem mu w twarz / Ten cipek miał rację.
W związku z odniesieniem Gibbsa do pana T z pełnego akcji milicyjnego programu telewizyjnego z lat 80 Drużyna A , Alchemik to generał Hannibal, który kieruje operacją. Jest wypełniony artylerią niezawodnych uderzeń uzbrojonych po zęby, aby obaj raperzy mogli odpalić swoje rundy. Curren $ y jest tak samo uprzejmy jak najemny dżentelmen z serialu The Faceman w porównaniu do jego brutalnego odpowiednika uosabiającego brutalny gangsterizm pana T.
Prosto z kanału jak Das EFX / Który z was pieprzy czarnuchów chce tego dalej / W moich snach widzę twarze śmierci / Modlę się za was dziwki, weźcie wasz różaniec, skrzyżujcie wasze piersi, Gibbs rapuje o Willie Lloyd.
Spitta gra swoją osobowość Andrettiego na wypełnionym bluesowymi gitarami New Thangs, ponad eteryczną, pięciostorową samplowaną pętlą i grzmiącym basem o jego wysokich stawkach Jet Life w Tapatio.
To jak boska ucieczka z samolotu / Kiedy ta muzyka uderzyła w nasze żyły / Tins of Rose Champagne / Tusz do rzęs opowiadający jej historię / Ujawniając jej ból / Ona uśmiecha się w tym samym czasie, jest tak wysoko / Moglibyśmy żyć wiecznie tej nocy / Oni ' Nigdy nas nie złapiemy, nigdy nie umrzemy / Jeśli nie boisz się latać, na dworze pada deszcz / Ralph Lauren w kaczych butach wystarczy, ślizgam się wysoko / Anita Baker serenadowała moją jazdę.
Każdy z utworów ma wartość powtórkową, ale poza wymienionymi wyżej wyróżnia się bluesowo zabarwione New Thangs, No Window Tints oraz mocne funkowo-ciężkie werble i łatwe do słuchania jazzowe klawisze z Buddy & Sincere.
Jedyne utwory, które nie mają takiego samego wpływu, powstały dzięki uprzejmości Now & Later Gators, w których Gibbs ponownie wciela się w sparodiowany śpiew z poprzednich wydawnictw oraz Willie Lloyd, w którym monotonny rytm fortepianu zakłóca odę do przywódcy gangu legendarnego Vice Lords z Chicago.
Projekt tego subtelnego piękna nieuniknionego, aby wszyscy trzej artyści krzyżowali się, mają te same cele tworzenia muzyki z mentalnością purysty hip-hopowego. Przede wszystkim chodzi o pieniądze i władzę, ale w przypadku gorących rytmów i rymów szacunek jest ich wisienką na torcie, który robią.
