4,0 z 5- 4.67 Ocena społeczności
- 3 Oceniono album
- dwa Dałem mu 5/5
Do widzów, którzy byli obecni przy grze Danny'ego Browna Osoba 5 24 sierpnia z internetowej platformy gier Twitch wielokrotnie powtarzał, że stara się sprostać oczekiwaniom fanów na swój nowy album w tym roku. Chociaż będą musieli poczekać do początku 2019 roku na coś, co zostanie uznane za oficjalne, ekscentryczny MC z Detroit niekoniecznie mówił ze skruchą, ponieważ otrzymali od niego coś ważniejszego.
wyrwij go i uruchom go definicję
Dla jego Album dostępny tylko na Twitchu , EP, playlista lub nieoficjalna składanka jego niewydanej muzyki, Brown kieruje raperów i muzyków w kierunku nowego sposobu tworzenia treści i marketingu marki. W pionierski sposób transmitował na żywo swoją nową muzykę za pośrednictwem sieci społecznościowej gier online. Dlatego ten dziewięciościeżkowy, nieokreślony projekt może być jednym z największych momentów w jego karierze, jeśli nie największym, bez zainwestowania pieniędzy w jego promocję.
The Twitch EP - alias Reign Supreme Bruiser Brigade - to 29-minutowy wysiłek, który dorabia jako prezentacja talentów dla jego partnerów z Detroit w rymach, do których należą Dopehead, Fat Ray, Kash The Kushman i Zelooperz . Wcześniej Brown nadał im trochę blasku w swoim 2012 roku XXX album, zatytułowany debiutancki mixtape ekipy w tym samym roku i sporadycznie na jego kolejnych albumach. Produkcja ma własny producent ekipy, Skywlkr, z samplami w soulu, jazzie, upiornie przefiltrowanym klasycznym rocku i okazjonalnych bitach trap.
Na początku Funeral Lines Zelooperz wskazuje na kampową i maniakalną estetykę Browna, dzięki której stał się sławny na początku tej dekady. Jest wypełniony kakofonicznymi rogami, łomoczącymi bębnami, a Zelooperz i Dopehead rapują w staccato, jakby prowadzili marsz załogi z okropnie głośną Brygadą Bruiser po całym torze. Drugi utwór Dreams wyznacza kierunek dla większości rymów Danny'ego na wszystkich dziewięciu utworach. Z liniami takimi jak: Mój drink pozostaje najeżony jak Sonic traci pierścienie / Wolverine z M-16 do kremu, wraca do swojej ery mixtape'ów Detroit State Of Mind od połowy do późnych lat 2000, kiedy był po prostu wściekły gangsta raper, dumny ze swoich korzeni w Michigan.
Wiele zapisów ma na celu udowodnienie, że Bruiser Brigade chce być szanowana w najwyższym stopniu jako jedna z najlepszych ekip rapowych na mapie. Some Fat Ray wyróżnia się na wielu z nich swoim groźnym barytonowym stylem wokalnym i nie może się doczekać kolejnej sztuczki w torbie. W Nightmares, samozwańczy Fat Cassius Clay pokazuje swoją liryczną zręczność i podwójny przepływ przez złowieszczy klakson i próbki klawiszy fortepianu o niskiej oktawie, które odzwierciedlają charakterystyczne dźwięki producenta Griselda Records, Daringera. (Podbijając metal, który wyciskamy / Panowanie najwyższe / Część reżimu Bruisera / Czarnuchy wiedzą, że jesteśmy reżimem / Badając te suki i mrucząc je, uderzając je szybciej niż Bing / Precz z królem.)
Inne wyróżniające się utwory to psychodeliczne kawałki Browna Space Trip i Toxic, a także najlepsza zwrotka ze wszystkich na 8 Ball Flow (Mollywop) After Fat Ray i Kash The Kushman rapują na instrumentalnym, skocznym sygnaturze trzy-cztery godziny, Brown opisuje, jak wredne ulice jego rodzinnego miasta nie sprawiło, że całkowicie zmienił go w uroczą postać, która macha językiem na boku z wysokim brzuchem w nosie. Raz za razem, jak Cyndi Lauper / Beats wciąż walą jak zadźgany narkotykiem ojciec / Flow tak zimny, zapnij swojego parkera / Prawą strzelbą dołączysz do Paula Walkera.) Na końcowym odcinku grupy Choppa Choppa, Fat Ray oświadcza, że Bruiser Brigade to nowy Wu-Tang z chrupiącą, hardrockową pętlą gitary i słabymi samplami operowego wokalu, które sprawiają wrażenie, jakby RZA była obecna na nagraniu.
To powiedziawszy, nawet ta EP nie jest odporna na zwykłe wypełniacze. Obejmuje to Cut It Up, który podąża za przyciemnionym dźwiękiem pułapki Flatbush Zombies i złowieszczym przepływem, ale jest pusty w letargicznym tempie. Poza tym Out Of My Mind wydaje się być zajęty dzięki skokowemu przepływowi bounce w stylu Chicago i skocznym beatem przypominającym cyrkową piosenkę przewodnią dla dzieci.
Po jej zakończeniu jest jasne, że Twitch EP skłonił Danny'ego Browna do cofnięcia zegara kariery. Pomyśl o starym Kanye, 'Nas', wielokrotnych próbach pokazania przebłysków mistyki Nasty Nas lub Eminema ścigającego wściekłość Slim Shady, która uczyniła go ukochanym, budzącym buntownika bogiem rapu. Ale Danny upija dwie pieczenie na jednym ogniu w ten sposób: przełamując schemat wydawania swojej muzyki za pośrednictwem platform cyfrowych, takich jak SoundCloud, iTunes, TIDAL oraz fizycznych kopii na płytach CD i winylu; przynosząc swoim wieloletnim fanom ekscytujące uczucie nostalgii do starego Danny'ego.
