2,9 z 5- 3.66 Ocena społeczności
- 41 Oceniono album
- 18 Dałem mu 5/5
W 2003 roku The Source wydało nagrania rapującego nastoletniego Eminema uwagi rasistowskie o czarnych kobietach. Zamiast zająć się obroną, Marshall Mathers stworzył często zapomniane Jeszcze raz klejnot Droga z zółtej kostki, co przedstawia historię nierozsądnych taśm, zanim zaoferuje przeprosiny bez zobowiązań. Biorąc pod uwagę jego podobieństwo w każdym aspekcie jego artyzmu, Hopsin zdecydowanie powinienem był wziąć pod uwagę. Jego nieskruszone, użalające się nad sobą refleksje na temat popychania jego ówczesnej ciąży, ówczesnej dziewczyny Alyce Madden w zeszłym roku przeniknęły jego najnowszy album Bez wstydu i uczynić go prawie całkowicie niemożliwym do słuchania.
zły azz ent kontra tryl ent
Hop rozpoczyna się od Hotel w Sydney, który lirycznie przedstawia jego stronę incydentu z pobytem w jednym z najpopularniejszych australijskich miast. Twierdzi, że przyznała się, że była w łóżku ze swoim osobistym trenerem i pracowała w klubie ze striptizem. Hop krzyczy chrapliwie, opowiadając swoje żądania, aby dowiedzieć się, w którym klubie pracuje (jakby to naprawdę miało znaczenie) i zgodził się rzucić torebką przez pokój i wepchnąć Maddena z powrotem na łóżko hotelowe. Ale wtedy, zamiast przepraszać, pan Marcus Hopson próbuje bronić tego, czego nie da się obronić: nie pochwalam żadnego mężczyzny kładącego ręce na swojej dziewczynie lub żonie / Zwłaszcza gdy jest w ciąży z jego dzieckiem w środku / Szczerze czuję, że mnie nie było źle, ale nadal nie miałem racji / Zapytaj ją, nie ma na niej żadnych siniaków.
Teksty (powinny) zatrzymać słuchaczy martwych w swoich utworach. Niezależnie od tego, czy Madden zrobił wszystkie rzeczy, które Hopsin twierdzi, czy upiększył atak, Hopsin nadal przyznaje, że wkładał jej ręce, a potem ma czelność powiedzieć, że nie był w błędzie i twierdzić, że nie miała na sobie siniaków. jej, było OK. Nie powinno się tego nawet mówić, ale istnieje obrona N-O, która kładzie ręce na kobiecie - nie mówiąc już o kobiecie niosącej Twoje dziecko - a bezwstydne pobłażanie sobie w pierwszym utworze nadaje ton wyjątkowo niewygodnemu albumowi.
Czy Hopsin odszedł od tematu po wymeldowaniu się z hotelu w Sydney, Bez wstydu jako całość nadal mogła być uratowana. Niestety, Marcus po prostu nie mógł tego odpuścić. Na tor za utworem zawodzi, opowiadając o reakcjach, z jakimi ma do czynienia od czasu incydentu DV. Obwinia Maddena za swoje kłopoty w All Your Fault (Remix), jednocześnie malując palcem wyrzutka na spokojnie brzmiącej Czarnej Owcy. Wcześniejsze lamenty Hopsina o byłych dziewczynach, które go skrzywdziły, i jego walce o znalezienie jego miejsca na świecie były możliwe do odniesienia, a czasami nawet ujmujące. Ale jego bezwstydna postawa i retoryka o biednym ja męczą się tutaj, nie tylko z powodu ich skandalicznej natury, ale także dlatego, że słyszeliśmy to od Hop tyle razy wcześniej.
Samodzielnie wyprodukowane gotyckie klawisze fortepianu i gęsta perkusja w całym albumie można było zamienić na beaty z któregokolwiek z jego poprzednich albumów, a zwykły słuchacz prawdopodobnie nie znałby różnicy. Hopsin najwyraźniej chciał, aby ten album był oświadczeniem, więc obsadzanie płyt ma sens. Rezultatem jest jednak ogólny krajobraz dźwiękowy, który tylko jeszcze bardziej wkurza słuchacza. Próba usprawiedliwienia swoich czynów przez Hopsina nie jest jedynym wartym uwagi tematem na albumie. Album filler du jour Szczęśliwe zakończenie przedstawia nieprzyjemne, tandetne, rasistowskie wrażenia azjatyckich kobiet. Oczywiste jest, że Hop próbował dotknąć śmiesznej kości stawem o salonach masażu masturbacyjnego, ale żarty takie jak ja mogę dać ci pecha, wywołują potrząsanie głową zamiast kiwania głową.
Jasne, są chwile, w których wydaje się, że Hopsin wie, że się mylił. O zaskakująco wzruszającej przedostatniej liczbie Marcus 'Gospel, porzuca swój szalony przepływ i powoli pluje nad wyciągniętymi organami o swojej nienawiści do samego siebie: nie lubię Marcusa, nie lubię Hopsina, wstydzę się ich obu. Gdyby album zawierał więcej piosenek, takich jak to wrażliwe świadectwo, Bez wstydu miałby odkupienie, którego tak desperacko szuka dla swojej wiarygodności. Jednak album nie ma kinowego charakteru ani struktury, a jeśli byłyby jakiekolwiek wątpliwości co do poglądów Hopsina na temat przebaczenia, opowiada swojemu synowi o legendarnym serialu Ill Mind of Hopsin 9: Jeśli jeszcze raz zobaczę twoją mamę, Zaatakuję sukę.
Niekończąca się debata między sztuką a rzeczywistością z pewnością podniesie głowę podczas dyskusji Bez wstydu . Należy jednak pamiętać, że chociaż Eminem, Brotha Lynch Hung i Big L z pewnością tworzyli przerażające teksty, te teksty były domniemany przerażać i obrażać. To była fantazja. Hopsin zastanawia się nad napaścią domową w prawdziwym życiu z pogardą dla ofiary i odrobiną wyrzutów sumienia, które Bez wstydu w naprawdę haniebną sprawę.
