Opublikowany: 26 grudnia 2019 10:36 przez Josh Svetz 4,0 z 5
  • 0 Ocena społeczności
  • 0 Oceniono album
  • 0 Dałem mu 5/5
Prześlij swoją ocenę 5

Compton crooner Roddy Ricch posiada wszystkie narzędzia, aby zostać supergwiazdą. 21-latek zaimponował wszystkim, od młodych miłośników Tik Tok po legendy Zachodniego Wybrzeża, takie jak Kendrick Lamar i późno Nipsey Hussle . Jego zdolność do płynięcia na każdym typie beatu, wokalne opanowanie wszystkich najgorętszych dźwięków danej chwili i stworzenie chwytliwego haczyka, który wkrótce nie opuści Twojego umysłu, daje mu formułę do potencjalnego zdominowania kategorii śpiewającego rapera.



Ale potencjał polega na tym, że nie jest on osadzony w kamieniu. Zbyt dużo szumu może zrujnować karierę. Wychodząc z popularnych singli, takich jak Ballin ’, Every Season and Die Young, oraz filmu fabularnego z nieżyjącym już wielkim Hussle'em, signee Atlantic Records zbudowało ogromne oczekiwania, coś, co widzieliśmy w przeszłości miażdżąc młodych artystów.



Jak dotąd Roddy nie przydarzył się temu na jego debiutanckim albumie Proszę wybacz mi, że jestem aspołeczny, otwarty pod numerem 1 na liście 200 najlepszych albumów Billboardu. Projekt jest idealnym podkładem do pokazania tego, co wnosi Roderick Moore Jr., potwierdzając jego pozycję jednego z najgorętszych nowicjuszy w hip-hopie.






Apel do Roddy'ego jest prosty; dzieciak potrafi napisać piekielnie haczyk. Niezależnie od tego, czy chodzi o oszałamiającą harmonię w The Box, czy na podkładzie fletowym, wspomaganym przez Gunnę Start Wit Me, Roddy celuje w tworzeniu refrenów, które się trzymają i stają się lepsze tylko dzięki wielokrotnemu słuchaniu.



nowe wydania r&b w tym tygodniu

Szczyt nadchodzi Musztarda - wyprodukowany przez klubowy banger High Fashion wspierany przez zatrzaski, subtelne linie fortepianu ustanawiające klimat miłosnej piosenki z lat 2010 i natychmiast recytowalny hak, który to wszystko łączy. Ucięte ścieżki dźwiękowe odzwierciedlają powolną i zmysłową sesję grindu w klubie, nie tracąc przy tym radości z radia. Roddy uderza tylko w nuty Młody bandyta odważyłby się spróbować, ale nigdy nie okazuje się tak kąsającym charakterystycznym stylem Jeffreya.

Pomimo tego, że na płycie jest kilku mocno uderzających gości, z których wielu biegnie na tym samym torze, co on Bluza z kapturem Boogie White Da i Lil Durk, Roddy zawsze ma swoje. Nawet gdy bóg postaci Ty Dolla $ ign przychodzi, by zabić go za swój wkład w powolny występ seksualny Bacc Seat, Roddy pozostaje w centrum uwagi.



Jednak pomimo całej pochwały, wciąż są pewne pomyłki. Boom Boom Room brzmi jak Przyszłość jednorazowy, z mulistą, powolną produkcją, która nie jest w stanie przenieść chwytliwości poprzednich utworów. Następnie Peta wspomagana Meek Mill tonie w jednej z najbardziej niechlujnych produkcji na płycie, z drewnianymi dętymi psimi gwizdkami, zbyt zajętymi bębnami i ogólnym poczuciem ekstrancji bez celu.

Mimo to, nawet jeśli Roddy nie osiąga najlepszych rytmów lub pozwala, aby temat popadł w materialistyczny bałagan, pozostaje biegły w dostarczaniu haczyków, które są tak cholernie zaraźliwe, że prawie niemożliwe jest nie śpiewać do siebie ani nie uderzać głową.

Czasami projekt ujawnia przebłyski jego talentu do pisania piosenek, czego dowodem jest rozdzierająca serce opowieść o nalotach policyjnych i śmierci w Prayers To The Trap God lub autobiograficzna relacja o wycięciu go z projektów War Baby, w tym ostatnim z szybującą ewangelią. chór emocji.

Przepraszam, że jestem aspołeczny to rodzaj debiutu, do którego dąży każdy wybitny artysta. Album obnosi się komercyjnie z nutami ogromnego potencjału, gdy staje się bardziej przemyślany, szorstki i pokazuje talent Roddy'ego do pisania piosenek.

Choć nie jest idealny, debiut Roddy'ego przygotowuje scenę dla nowej, ekscytującej gwiazdy hip-hopu i udowadnia, że ​​w najbliższym czasie nie odejdzie.

tylko dla twoich oczu przejrzyj j cole