4,0 z 5- 4.57 Ocena społeczności
- 35 Oceniono album
- 29 Dałem mu 5/5
Sześć albumów w prawie 10-letniej karierze Trey Songz ma ustaloną formułę sławy popu, która pozwoliła mu stać się markowym wykonawcą w miejskiej top 40 muzyce. Konsekwentny twórca hitów, trzy z jego sześciu obecnie albumów dotarły do pierwszej piątki Billboard Listy przebojów albumów R&B, z jego trzema poprzednimi (2008 Gotowy , 2010 rok Pasja, ból i przyjemność i 2012 rok ROZDZIAŁ V ) wszyscy docierają do pierwszej piątki Billboard także ogólne wykresy albumów magazynu. Poza tym w czasach, gdy wszyscy potępiają brak sprzedaży albumów, sprzedał około 2,5 miliona kopii swoich trzech ostatnich wydawnictw. Jednak wraz z malejącym potencjałem wysokich wyników sprzedaży, Trigga , Szósty album Songz zawiera uproszczoną, podkręconą formułę sławy popu, która wyróżnia się powszechną, ale nie powszechną, wysokiej klasy produkcją muzyki obejmującą populistyczne tematy podczas gry dla tych, dla których dzikie noce nie są haczykami w piosenkach, ale raczej droga życia.
Można w zasadzie dowiedzieć się, w co dokładnie są przygotowani, kiedy zamiast mniej lubieżnej ceny na rozpoczęcie albumu, zamiast tego album zaczyna się od Cake, ody do cunnilingus, w której Songz porównuje kobiety do smaków cukierniczych. Jasnoskóre dziewczyny kojarzą mu się z czerwonym aksamitem (ciastem), ciemnoskóre dziewczyny przypominają czekoladę, a kobiety rasy białej kojarzą mu się z lukrem waniliowym jako polewą do ciasta. Chociaż tak, może się to wydawać czarnym piętnem na tle głównego nurtu popowego wrażliwości albumu, pamiętajmy również, że T.I. i Iggy Azalea mają obecnie singiel na listach przebojów, w którym T.I. odmawia kopulacji z kobietami, które mają tam krzak, a Iggy chce, żebyś przeszedł 12 rund z tym dzieckiem za milion dolarów. Oczekiwanie, że król Songz, sprzedający albumy, odejdzie od tego, co się dzieje, jest daremnym ćwiczeniem.
snoop dogg naśmiewa się z migos
Ten album, podobny do popowego wydania Jodeci z 1995 roku, jest przeznaczony na show, after party i do hotelu. Zarówno „Foreign”, jak i „Justin Bieber” - remiksy z udziałem orędowników romansów z kobietami przyjeżdżającymi do Ameryki (i odwiedzającymi nocne kluby) w sposób, jakiego nie słyszano od czasów „Girls, Girls, Girls” Jaya Z. Touchin, Lovin i Late Night to także klubowe uderzenia, gdy Nicki Minaj i Juicy J pojawiają się i upuszczają osiem-taktowe traktaty o wyzwalającej mocy kobiecego orgazmu i niebezpieczeństwach związanych z przygodami na jedną noc.
Produkcja tutaj, podobnie jak jakość wokalu Songz, mogą być wizytówkami tego albumu. Dun Deal (znany z hymnu Stoner z Auto-tune warbler Young Thug) jest za planszami Cake, podczas gdy wszechobecny Mike WiLL Made-It (Late Night) i DJ Mustard (zwycięzca top-40 radia 2014 Na Na) również pojawiają się . Jeśli ten album wydaje się szablonowy dla standardów klubowych i radiowych, prawdopodobnie wynika to z faktu, że margines zwrotu z inwestycji, zysków i błędów jest teraz mniejszy niż kiedykolwiek w przypadku pełnego wydania albumu. Tak więc, zamiast dwóch ostatnich wydawnictw Songz, był to szczery i odważny krok w stosunku do 2009 roku Gotowy (album, który zawierał ultra-szczery Successful, proto-ratchet I Invented Sex, klubowy banger Say Aah i mdły LOL :-) z Gucci Mane i Soulja Boy) zamiast tego na Trigga teraz czuje się na równi z kursem.
Jako wokalista, jego barwa przypomina Smokey Robinson, który śpiewał o przedłużaniu włosów podczas nocnych schadzek zamiast Tracks of [His] Tears. Niesamowicie przyjemne, jego wykonanie sprawia, że wyróżnia się uproszczony i bezpośredni ton jego pisania. Haczyk SmartPhones, w którym podchodzę do niej i kłamie prosto w twarz, jest podawany w falsecie, który wysysa proklamację wszelkiej winy na Songz, ale raczej ma nadzieję, że wiecznie oszukujący crooner zostanie rozgrzeszony ze swojego wykroczenia. Dzięki temu, że to, co godne ubolewania, wydaje się przyzwoite, aw przypadku All We Do, naprawdę pociągające, głos Songz nie jest tak bardzo żadnym instrumentem, ale jednym ze strzałek w kołczanie Kupidyna. Bezpośrednio i na temat Trigga wydaje się, że nigdy nie chybia zamierzonego celu.
Prawdziwymi mistrzami albumu są Disrespectful i SmartPhones, a także All We Do i Y.A.S. Dwie poprzednie piosenki wpisują się bezpośrednio w niekontrolowaną osobowość playboya, która pojawiła się w 2009 roku i była niedocenianym przebojem. Ballada (z udziałem starszej siostry Jhene Aiko Mila J) brzmi bardzo podobnie do duetu R. Kelly i Sparkle z 1998 roku. we wspomnianych aktach. SmartPhones też jest niewiarygodny, piosenka traktująca o chwili, gdy mężczyzna w środku skradania się po pijaku wybiera numer swojego obecnego partnera i zostaje złapany na swoim błędzie.
All We Do i Y.A.S. są podobnie oparte na dojrzałej wersji twórczo nieskrępowanej ery artystycznego dojrzewania Songza, ale obaj czują się tak, jakby ponownie obsadzili Songza jako gawędziarza późnych lat 70., pozbawionego miłości supermana w najlepszym wydaniu. All We Do to opowieść o orgiastycznym weekendzie składającym się z wielu rund pieprzenia, picia i snu. Y.A.S. to także historia naszego superbohatera, który został uznany za winnego oszukiwania przez swojego pijanego partnera, a zauważając, że jest pijana, zaprasza ją z powrotem do swojego domu i uprawiają seks na makijaż. Są to momenty, które wychodzą naprzeciw oczekiwaniom pewnego popowego tytana, jakim Songz jest na tym etapie jego rozwoju.
Jako ścieżka dźwiękowa do tego, kiedy pojawienie się w końcu wymaga odwrócenia kartek, Trey Songz był jednym z najbardziej niezawodnych artystów nagraniowych ostatniej dekady. Wracając do swoich korzeni, demonstruje swoje pragnienie, by nie zwalniać przez kolejne 10 lat. Dzikie, ale dobrze wykonane utwory pokazują Songz jako mistrza nieskrępowanego lirycznie standardu R&B.
nick grant zwrot fajnego pobrania
ZWIĄZANE Z: Trey Songz Trigga Data wydania, okładka, lista utworów i strumień albumów [Wiadomości]
