Vince Staples - Shyne Coldchain II

Opublikowany: 20 marca 2014 11:03 przez Jesse Fairfax

4,0 z 5

4.24 Ocena społeczności
17 Oceniono album
jedenaście Dałem mu 5/5

Rutynowo walcząc z przeciwnościami losu, Vince Staples szukał ucieczki przed pułapkami zagrożonej młodzieży z Long Beach, wchodząc na własną rękę z cienia swojego przyjaznego konkurenta Earla Sweatshirt. Chociaż obaj dzielą kreatywną chemię, ich historie różnią się, ponieważ przerażające obrazy Odd Future nigdy nie pasowały do większości ich przyjaznych realiów. W przeciwieństwie do tego, Vince’s Rap ucieka od znajomych i krewnych, którzy zostali uwięzieni lub w pierwszych grobach, nie pozostawiając mu innego wyboru, jak tylko kontynuować ich dziedzictwo. Ciągłe świadectwo jego dalekowzroczności, Shyne Coldchain 2 to jego czwarty mixtape od tylu lat, kiedy jego kariera w końcu zaczęła nabierać rozpędu.

Trudno się do niego dopasować (dlatego podobno nadal znajduje się na niepewnym gruncie z frakcjami kolektywu OF). Podstawową skłonnością Vince'a Staplesa jest cynizm wobec hip-hopu i społeczeństwa w ogóle. Na szczęście sprytne posunięcia biznesowe pomogły mu osiągnąć przewagę w wyścigu, jednocześnie utrzymując dotychczasową pracę wolną od kompromisów. Za bramą nie biorąc żadnych więźniów, Staples puszcza swój strumień świadomości, ogłaszając, że Obama jest dla mnie tylko domowym czarnuchem w złowieszczym pierwszym utworze Progressive 3. Przechodząc dalej, zaczyna swoją drugą zwrotkę. Po prostu usiądź i spójrz, gdzie oni wychowali nas, widzieli czarni nie pękają, więc dali nam to / Daj nam nadzieję, a potem zabierz nas z powrotem, do XIX wieku z tymi kontraktami na rap. Te ostre kuplety eksplorują obosieczny miecz postępu, który czeka na naiwnych początkujących - pułapkę, w której Vince do tej pory był biegły w unikaniu.

Osiągając 29 minut, Vince Staples wykorzystuje każdą introspekcyjną i ponurą chwilę Shyne Coldchain 2 . Chociaż opanował techniki potężnego przepływu i przekazu, potrzeba wielu słuchaczy, aby uchwycić lekcje i mądrość z 10 piosenek tego krótkiego projektu. Oh You Scared to najważniejsza atrakcja, w której zwykle słodka kusicielka Jhene Aiko dokuczliwie podkreśla złośliwy występ Vince'a - ich sprzeczne wartości tworzą jedną z jego najbardziej profesjonalnie dopracowanych płyt do tej pory. Po przejściu do wielkich lig, szorstki Humble jasno daje do zrozumienia, że zasłużył na swoje miejsce, gdy szczeka jego hak, zasługuję na to gówno / Jestem od strony krawężnika, gdzie ptaki są przewracane. Z żywymi szczegółami wciąż dorastający emcee omawia porzucenie szkoły średniej w celu spowodowania psot, dobrze wykorzystując dowcipne wizualizacje, takie jak Ski maskin, ale czarnuchy nie wybierają się do Aspen. Wkrótce potem próbuje wytłumaczyć swojej bezdusznej pozycji swojej mamie, mając nadzieję, że wszystko zostanie mu wybaczone, jeśli sprawi, że zacznie rapować. Tam, gdzie wydawałoby się, że jest lodowato zimny, pokazuje przebłyski szczerości tutaj i na Ziemi, otwarty list do wyobcowanego płomienia, udowadniający, że ciepło kryje się pod jego powierzchnią.

Bez jawnej próby dotarcia do radia, Shyne Coldchain 2 zaskakuje świat, przypominając o czasach, kiedy teksty i autentyczne historie wystarczyły, aby zostały pozytywnie odebrane. Zamiast promować przemoc jako wartościowe rozwiązanie, niebezpieczne warunki Vince'a Staplesa nie miały innego wyjścia, dopóki nie pojawił się rap. Jego największym wyzwaniem będzie wciągnięcie nowych fanów przyzwyczajonych do prostoty karmienia łyżką, ponieważ mroczna grzechotka Trunk może przelecieć nad głowami. Przedstawienie ponurego obrazu kryminalnej przeszłości jego rodziny, kiedy Common kazał ci czytać Koran i iść do college'u, porównując ich los z tymi, którym zapewniono lepsze doświadczenia. Nazywanie swoich współpracowników dumą [założyciela gangu Cripa] Raymonda Waszyngtona w filmie Locked And Loaded, atak KKK jako analogii współczesnego ludobójstwa miejskiego jest kolejnym przykładem poetyckiej błyskotliwości Vinca.

Vince Staples jest przyjemną anomalią w rapowej grze, często osłabianą przez akty szukające uwagi na wszystko oprócz dobrej jakości muzyki. Pełen slaperów odpowiedniego producenta podniósł Def Jam wyżej No I.D., Shyne Coldchain 2 służy jako przystawka do oczekiwanego albumu wydawanego przez Staples, wydawanego przez potężną wytwórnię. Mając za sobą maszynę, opowiada aż nazbyt dobrze znaną historię o determinacji, by wydostać się z maski, zamiast w niej przetrwać. Mimo ograniczonej perspektywy udaje mu się ekscytować ze względu na różny stopień tempa i brak artystycznego wyrzeczenia. Od czasu pogodzenia się ze swoimi niespokojnymi dniami, Vince Staples odkrył swoją ścieżkę i przeskoczył stado, to wydanie z pewnością przyspieszy jego stale rosnący status.