Najlepsze albumy rapowe 2022 roku… (jak dotąd)

Trzeba przyznać, że główny nurt rapu miał trudności z utrzymaniem uwagi w porównaniu z poprzednimi latami. Zamiast tego nowa fala podziemnych raperów i powrót ery blogów zapewniły najciekawsze momenty w Hip Hopie. Nie oznacza to jednak, że w tym roku nie było wielu dobrych albumów. Rok 2022 był pełen powrotów, w tym Kendricka Lamara, Lupe Fiasco, Pusha T, Black Thought, Joey Badass i wielu innych. Było też wiele legend rapu, które porzuciły świetne projekty, takie jak Nas i Jeezy. Następnie nowa fala rapu wydała trochę dobrej jakości muzyki od Destroy Lonely, Yeat i SoFayGo. Ponieważ eklektyczny rok 2022 dobiega końca, oto albumy, które nie opuściły naszej rotacji w tym roku.

Nie możesz znaleźć listy albumów hip-hopowych, które zmieniły kulturę? Rzuć okiem na nasze listy rapu i R&B, aby uzyskać pełny przegląd projektów, które dyktują dyskusję wokół kultury hip-hopowej.

• Najlepsze albumy rapowe 2022 roku… (jak dotąd)
• Najlepsze albumy R&B 2022 roku… (jak dotąd)

Potrzebujesz nowych piosenek do rotacji, ale Spotify i listy odtwarzania utworzone przez użytkowników są o wiele za długie? Postawiliśmy na prostotę i dodaliśmy tylko najlepsze z najlepszych utworów z każdego miesiąca, aby mieć pewność, że bez problemu uzyskasz te utwory, których potrzebujesz. Zerknij na poniższe listy.

zupełnie nowy nowy album 2014

• Najlepsze rapowe piosenki 2022 roku… (jak dotąd)
• Najlepsze piosenki R&B 2022 roku… (jak dotąd)

Szukasz wschodzących raperów i klejnotów undergroundu? Zrobiliśmy to za Ciebie i wyróżniliśmy krótkie EP-ki, mixtape'y i projekty, aby sprawdzić, czy nie masz już dość głównego nurtu cyklu albumów.

• Najlepsze mixtape'y i EP-ki 2022 roku… (jak dotąd)

Od redakcji: Albumy z tej listy zostały wydane między 2 grudnia 2021 r. a 31 listopada 2022 r.

To właśnie miałem na myśli – Stormzy

Tytuł najnowszego projektu Stormzy'ego jest trafny, ponieważ brytyjski lider list przebojów wiele mówi o albumie zawierającym 12 utworów. Życie osobiste Stormzy'ego jest nierozerwalnie związane z fabułą albumu, a dzięki minimalistycznej produkcji jego szczera liryczna poezja jest w stanie zabłysnąć. Utwory takie jak „Fire + Water” i „Bad Blood” sprawią, że nawet najbardziej pozbawiony emocji słuchacz będzie miał łzy w oczach. Ale to właśnie miałem na myśli nie jest po prostu odą do miłości jego życia; piosenki takie jak „Holy Spirit” i „I Got My Smile Back” to triumfalne hymny miłości własnej. Ogólnie rzecz biorąc, Stormzy udowadnia tym albumem, że podąża za swoim kreatywnym przepływem, gdziekolwiek go zabierze, a jego kunszt zwycięży nad wszystkim innym.

Choroba Króla 3 – Nas i Hit-Boy

Fani Nasa uwielbiają debatować, który producent najlepiej z nim współpracuje. Współpracował z jednymi z największych na deskach w znakomitej 25-letniej karierze, która obejmuje 15 solowych albumów. Ale w latach 20. może Hit-Boy najlepiej pasuje do niego, aby utrzymać go w zmieniającym się rapowym krajobrazie. Nas i Hit-Boy porównali swój twórczy dorobek do Shaqa i Penny oraz Michaela i Quincy'ego, składając hołd duetom, które odniosły niezaprzeczalny sukces i chemię. Chociaż zdobywca nagrody Grammy superproducent już wcześniej współpracował z artystami, jest coś wyjątkowego w tym, że Hit-Boy unowocześnia brzmienie Nasa, wzbogacając jego historie subtelnymi, eleganckimi bitami. Kontynuując tam, gdzie przerwał nominowany do nagrody Grammy poprzednik, Choroba Króla 3 pokazuje, że Nas ma więcej do powiedzenia na temat długowieczności kariery, legalnej krzątaniny, dzielnicy Queens, w której się wychował, oraz bogactwa, które zgromadził jako magnat rapowy. Pomysły na piosenki i motywy przewodnie są spójne, co pokazuje, że Nas poprawia się, gdy zbliża się do 50. roku życia. Utrzymuje Nasa w rozmowie o trafności, ponieważ jego głos wciąż ma wpływ, wzywając do działania, gdy niektórzy mogą powiedzieć, że nie musi już tego robić. To lekcja celowego opowiadania historii i starzenia się z wdziękiem.

Zbudowany tylko dla łączy nieskończoności – Quavo i start

Dzięki dynamicznej produkcji, hymnicznym haczykom i rapom, które są równie osobiste, co zwinne, Infinity Links zapewnia większość ekscytujących szczytów najlepszych dzieł Migos, jednocześnie spalając tłuszcz, który nękał Kultura II oraz Kultura III . Podobnie jak najlepsze projekty Migos, Infinity Links rozgrywa się jak stylowa przejażdżka. Zawiera produkcję Buddah Bless, Murda Beatz, Mustard, DJ Durel i innych, jest to ścieżka dźwiękowa do statku kosmicznego-pułapki. W ciągu 18 utworów łączą swoje potrójne przepływy ze wszystkim, od oszołomionej pułapki („Hotel Lobby”) po muzykę grzechotkową dzięki uprzejmości Mustarda („See Bout It”), naprzemiennie między przepływami a strukturalnymi podejściami, które nie dopuszczają dźwięków z robi się nieświeży.

$$$ – Freddiego Gibbsa

Podczas gdy wyprodukowany przez Alchemist Alfredo Freddiego Gibbsa przyniósł mu pierwszą nominację do nagrody Grammy w 2020 roku, stało się jasne, że nie jest on skłonny poświęcić swojej szorstkiej lirycznej integralności w nadziei na dodanie upragnionego sprzętu do swojej szafki z trofeami. Dwa lata później $oul $old $eperately ($$$) — piąty solowy album Gangsta Gibbsa — ma realne implikacje, jednocześnie osiągając nowe wyżyny godne jego własnej hip-hopowej nagrody Grammy. Zaczynając od twardych taktów intro „Couldn’t Be Done” wspomaganego przez Kelly Price, $$$ z łatwością wchodzi i wychodzi z niezliczonych rytmicznych króliczych nor. Pochodzący z Indiany podnosi również poziom swojej współpracy, zlecając wersety Pusha T, Rickowi Rossowi, Offsetowi i Moneybagg Yo, a także producentom takim jak Boi-1da, DJ Paul i DJ Dahi. W ten sam sposób, w jaki okładka projektu uosabia jego osobowość „Wielkiego Królika”, $$$ potwierdza przejście Freddiego Gibbsa od podziemnej ostoi do głównego nurtu.

Kości Człowieka Słonia – Alchemik i Roc Marciano

Nowojorski raper Roc Marciano jest mityczną postacią hip-hopu od swojego debiutu Marcberg w 2010 roku i nadal wydaje brudne, zakurzone projekty, takie jak Marci Beaucoup, Reloaded, a teraz jego najnowszy, The Elephant Man’s Bones. Współpracując z długoletnim współpracownikiem i legendą, superproducentem The Alchemist, najnowszy projekt Marciano jest świadectwem spójności, rapowego projektu, w którym pluje na najwyższym poziomie od ponad 10 lat, odkąd wdarł się na scenę. Obejmujący 14 utworów podzielonych na dwie strony, The Elephant Man’s Bones zawiera również wersety i występy artystów od Action Bronson i Boldy James po Ice-T i Knowledge The Pirate.

Przebieg nieuniknionego 2 – Banki Lloyda

Dla Banks kurs nieuniknionego oznacza „cofnąć się i przypomnieć sobie, po co to się robi”. Więc, Przebieg nieuniknionego 2 pojawia się rok później i pojawia się w czasie, gdy miecz byłego członka G-Unit jest najostrzejszy. Wcześniej wydał wiele kontynuacji swoich albumów i mixtape'ów, ale KOTI 2 dowodzi, że czas tylko sprawił, że banki stały się bardziej produktywne i spójne. KOTI 2 jest bardziej zwarty niż pierwsza część i stworzony dla tych samych „prawdziwych raperów”, którzy słuchają Griseldy, Roca Marciano, Stone God Cooks, Boldy James i im podobnych, co zaowocowało albumem, który w dużym stopniu opiera się na dokumentowaniu ulicznych lekcji i pokazuje, że Głównym zmartwieniem Banksa jest tworzenie muzyki, której pragnie, bez względu na trendy.

film z kostką lodu i rymowankami

Nadal tu jesteś, Ho? - Flo Milli

Flo Milli robi, co chce. Przewracając wszystkie plany marketingowe i konwencjonalną energię, raperka z Alabamy wypuściła swój debiutancki album studyjny, Nadal tu jesteś, Ho? , dwa dni przed datą premiery, zachowując swoją osobowość zakłócacza, który robi, co jej się podoba. Gościnnie wystąpili Rico Nasty, BabyFace Ray i Tiffany „New York” Pollard, Nadal tu jesteś, Ho? to samoświadomy manifest „księżniczki tego rapowego gówna”. Afiszując się zarozumialstwem i napinając staccato, raperka z Alabamy zwiększa swoją obecność w utworach takich jak „Conceited” i „Hottie”, pozostając wierną swojemu mistrzowskiemu mistrzostwu w wzmacnianiu siebie mantr. Nadal tu jesteś, Ho? nie wstydzi się interesować tylko hedonizmem początku 2000 roku. Obsesyjnie nastawieni na pieniądze, seks i dobrą zabawę, „Big Steppa” i „PBC” przedstawiają imponującą eksplorację elektronicznej muzyki tanecznej dla Flo Milli; podczas gdy punkowy „Pretty Girls” zawiera liryczny riff utworu „Girls Just Wanna Have Fun” Cyndi Lauper. Pomimo tego, że twórczo opiera się na nostalgii, pop-rapowy album nie grzęźnie w refleksji – dzięki przemyślanym jednolinijkom i eksperymentalnym instrumentalom Flo Milli zawsze znajdzie sposób, by porozmawiać o swoim gównie i utrzymać go w ruchu.

MUZYKA ĆWICZEŃ W ZIONIE – Fiasko Lupe

Cztery lata usunięte z jego poprzedniego wydania fala narkotyków — oprócz kilku luzaków i dwóch EP-ek — Lupe powraca z projektem, który nazwał swoim Illmatic . Chociaż okaże się, czy uda mu się dorównać wpływom kulturowym tego klasyka i zainspirować nowe pokolenie, MUZYKA ĆWICZEŃ W ZIONIE jest prawdopodobnie jego najbardziej przystępnym albumem od lat, a Lupe pokazuje, że jest w nienagannej lirycznej formie. Wyprodukowany w całości przez Soundtrakk — twórcę beatów, który stoi za wysoko cenionymi singlami, takimi jak „Kick, Push” i „Superstar”. Taśma Taśma EP – i nagrany zaledwie kilka dni późnym latem zeszłego roku, album ma niesamowicie spójny i momentami jazzowy charakter, a Lupe przez cały czas siedzi w kieszeni. Choć nieskrępowany w swojej czasem subtelnej, czasem ostrej krytyce kultury, jest w nim coś tak pociągającego i łatwego w obsłudze MUZYKA ĆWICZEŃ W ZIONIE . Bez wypełniaczy i puchu, ten album z pewnością zadowoli tych, którzy lubią obfite bary i Lupe Fiasco w szczytowej formie.

REFLEKSJE — Tony'ego Shnowa

Refleksje to przypomnienie, że w ciągu ostatnich dwóch lat bardzo niewielu raperów, jeśli w ogóle, było tak niezmiennie doskonałych jak Shhnow — Curren$y z muzyki plugg. Miał już ugruntowaną pozycję jako cudowne dziecko undergroundu, ale jego nowy dorobek sugeruje, że jego pułap jest znacznie wyższy. W branży spustoszonej chęcią szybkiego zarobienia pieniędzy za wszelką cenę, Tony Shhnow jest czarną owcą, artystą, który najpierw rapuje dla siebie, a potem dla innych. Nie ma nic taniego Refleksje : żadnych błyskotliwych trendów, żądnych hitów A&R ani chwytów marketingowych w zasięgu wzroku. To projekt, który można zapętlać i powtarzać, nie brzmiąc ani razu nieświeżo. Ale Shhnow nie przejmuje się tym wszystkim: jest już skupiony na następnym.

PAN. MORALE I DUŻE STEPPERY – Kendricka Lamara

otwiera Kendrick Lamar Pan Morale i wielkie steppery z brutalnym wyznaniem. „Przechodziłem przez coś”, mamrocze w „United in Grief”, akordach fortepianu staccato, które tworzą ścieżkę dźwiękową pogrążającą się w szaleństwie. To proste zdanie, krótkie i zwięzłe, które zaczyna przebijać się przez całą intrygę otaczającą jego artystyczne zniknięcie. Na Pan Morale i wielkie steppery , Kendrick wyjaśnia, czym było to „coś”. Przez 75 minut na tym dwustronnym albumie analizuje każdy problem, który trapił go podczas przerwy od światła reflektorów. Został umieszczony pod mikroskopem, używając fascynujących kompozycji funkowych, jazzowych i soulowych, aby podsycić niewygodne, introspekcyjne wędrówki, które kłębią się od pół dekady. W ten sposób łączy wielkie momenty muzycznej egzekucji z intensywną wrażliwością, dokonując jednego z największych wyczynów w swojej dotychczasowej karierze.

ŚMIERĆ – Co za Chris

W najnowszym wydawnictwie Quelle Chrisa, DEATHFAME, MC z Detroit analizuje pojęcie sławy i jej wpływ na „króla podziemia”, takiego jak on sam. Dla Chrisa sława nie jest monolitycznym doświadczeniem: obfituje w niepowodzenia i niepewność, które ukrywa się przed opinią publiczną. Nie będzie porywający i uroczysty na każdym kroku. Czołgając się przez góry produkcji fortepianowego jazzu, który skłania się ku melancholii, rapuje z introspektywną klarownością, której osiągnięcie wymaga większość artystów przez całą swoją karierę. Podczas gdy poprzednie wydawnictwo Chrisa z Keys było przewiewną, wyluzowaną wędrówką przez życie i śmierć, DEATHFAME jest pozbawione tej samej lekkości. Istnieją długie odcinki produkcji naznaczone mrokiem i instrumentalną kakofonią, podczas których Chris wykrzywia swój głos i tempo, gdy jest to konieczne.

BEZ STRACHU CZASU - Czarna Gwiazda

Wydany wyłącznie na platformie podcastingowej Luminary, LP to inne doświadczenie dźwiękowe niż jego poprzednik. Przez cały ten dziewięcio-piosenkowy romans nie do końca dorównuje energii i atrakcyjności ich legendarnego przeboju „Definition” ani pieszczotliwemu sercu wyprodukowanemu przez Hi-Tek „Respiration”. Ale dla artystów tak oddanych jak Black Star po prostu próba odtworzenia tego samego uczucia byłaby więcej niż trochę banalna, zwłaszcza biorąc pod uwagę ich trajektorie kariery. Zamiast tego zwerbowali markę Madlib, wyselekcjonowanego chaosu, pokazującą, kim są teraz, zamiast tego, kim byli kiedyś. Mozaika pejzaży dźwiękowych pasuje jak ulał, gdy przedzierają się przez różne tematy, od poczucia własnej wartości po białą supremację (z kilkoma uniknięciami po drodze), które podkreślają ich różne perspektywy. Rezultaty są mocne i zachwycające, a oba MC brzmią wyblakły, ale skupiony.

PAN. CRAWFORD – NoCap

Pochodzący z Alabamy artysta NoCap już rozpoczął rok z przytupem. Po tym, jak DaBaby i NBA YoungBoy odcięli się już od takich hitów, jak „Vaccine” z 2021 roku, 23-letni raper eksplodował w 2022 roku swoim popularnym singlem „Fortune Teller” w styczniu. Teraz NoCap kontynuuje swoją wspinaczkę na szczyty rapowej gry ze swoim 21 utworami Panie Crawford album, który jest kontynuacją lat 2020 Stalowy człowiek . Jego szczegółowa piosenka, w której pisze o zmaganiach ze zdrowiem psychicznym i rekonwalescencji po traumie, służy jako przekonujący rap o bólu, ale zakres wokalny NoCap i talent do malowania obrazów wyróżniają go. Jego współczesne bluesowe opowieści pokazują brzydką stronę bycia na fali, wraz ze szkieletami z przeszłości, które utrzymują się długo po tym, jak pierwszy czek trafi na konto banku.

JEST PRAWIE SUCHY – Puszka T

Jest prawie suchy jest wynikiem paranoicznego nowego taty i kwarantanny z powodu COVID-19. „Nigdzie się nie wybierałem” – powiedział Pusha T Charlamagne Tha God w niedawnym wywiadzie z nutą niepokoju w głosie. Następnie wyjaśnił, że wykorzystał swoją kreatywność, aby ulepszyć swoją grę piórkową. Pisanie Pusha wyostrzyło się dopiero po 20 latach. Opowiadanie historii stało się bardziej skrupulatne, a dowcip za kratami zwiększony. Sposób, w jaki Push odwraca różne terminy i definicje związane z kokainą, jest niemal opanowaniem języka angielskiego. Mimo że brakuje w nim nuty poprzednich wydawnictw, Jest prawie suchy to dobra rapowa płyta, która zawiera kilka mocnych utworów, świetną produkcję i znakomitą doskonałość autorstwa jednego z najlepszych raperów w grze.

NAUCZ SIĘ 2 PŁYWAĆ – czerwony welon

Redveil, raper z hrabstwa PG w stanie Maryland, nie jest jeszcze wystarczająco dorosły, by legalnie pić, ale współpracował z takimi artystami jak Fly Anakin, KA$HDAMI, AG Club, Wakai i nie tylko. Jego najnowsza propozycja, nauczyć się 2 pływać , narodził się z brzmień Boom Bap, jazzu i big bandu, wymyślonych na nowo przez młody umysł o eklektycznym guście. Pomimo szerokiej gamy dźwięków, veil zajmuje pierwsze miejsce na całej liście utworów. Jest kilka funkcji takich jak Anakin i Sam Truth, ale większość piosenek jest wykonywana solo, dając veil dużo miejsca na eksplorację tematów dojrzałości, odporności i niezależności poprzez muzykę i życie. Najbardziej imponująca jest jednak pewność siebie Veila. Niezależnie od tego, czy obnaża swoje słabości, aby wszyscy mogli je zobaczyć, czy też świętuje swoje ciężko zarobione sukcesy, rapuje z przekonaniem. Naucz się pływać 2 to definitywne oświadczenie Redveila, dzięki któremu stał się kluczowym liderem nowej generacji rapu. To zdecydowanie jeden z najlepszych albumów hip-hopowych tego roku.

RAMONA PARK ZŁAMAŁ MI SERCE – Vince Staples

Na Ramona Park Broke My Heart Vince Staples przenosi słuchacza do słonecznych i kolorowych miejsc Kalifornii, aby zrozumieć realia słyszenia pocisków lecących w powietrzu wokół ciebie. Poprzednik tego albumu, jego debiutancki album z 2021 roku, był równie introspekcyjny, ale ze znacznie mroczniejszym tonem produkcyjnym Kenny Beats, otulając słuchacza falą melancholii. Tutaj Staples tworzy folię, rozmyślając z wyczerpaniem o rozczarowaniu swoim rodzinnym miastem produkcją z ery G-Funk i bitami DJ Mustarda. Staples przekazuje każdy takt z klarownością i wyblakłym doświadczeniem, co skutkuje jego najbardziej wyrazistym pokazem introspekcji.

SZCZERY – Lataj Anakinie

Podstawa Mutant Academy, Fly Anakin, wzrosła w zeszłym roku dzięki $mokebreak wspomaganemu przez Pink Siifu, ale jest na jego debiutanckim solowym albumie Szczery gdzie w pełni zrealizował swoją wizję ciężkiego od sampli Neo-Boom Bap. Młody raper z głębokim szacunkiem dla klasyków gatunku, Fly Anakin ma w sercu starą duszę. Podchodzi do Hip Hopu z mentalnością purysty, ale bez lęku przed postępem. Ton jego głosu jest bogaty i teksturowany z rekordową jakością, a bity, które rapuje w samplach fabularnych, są posiekane w stylu lat 90. Ale nie chodzi mu o sentymentalizm na złoty wiek; chodzi o spojrzenie na legendy rapu w poszukiwaniu inspiracji do wypchnięcia dźwięku na nieskrępowane terytorium. Szczery jest niemal kuloodporny, z czymś zarówno dla purystów rapu, miłośników undergroundu, jak i zwykłych słuchaczy, co czyni go jak dotąd najbardziej przekonującym dziełem Anakina.

niech żyje jak najszybciej pobierz wyciek albumu

BÓG NIE POPEŁNIA BŁĘDÓW – Conway Maszyna

Po wielu fałszywych obietnicach i projektach w międzyczasie, w końcu dostajemy coś, co najlepiej można określić jako dzieło. Ten LP, składający się z 12 piosenek, zawiera wiele tego, czego fani oczekują: rodzinną współpracę z Westside i Bennym („John Woo Flick”) Daringer oraz jeden lub dwa wybitne utwory legend. Z jego Detoks wreszcie na świecie, a jego zobowiązania umowne wobec Shady'ego i (co bardziej zaskakujące) Griseldy się spełniły, wydaje się, że to nowy początek. Boże nie popełniaj błędów sprawia, że ​​trudniej jest argumentować, że Conway nie jest jednym z najlepszych współczesnych autorów tekstów hip-hopowych.

2 ŻYWY – Tak

2 Aliwa , kontynuacja przełomowego projektu Yeata, dotarła do morza szumu i wysokich oczekiwań. Chociaż nie wyszedł poza dźwięki swojej poprzedniej pracy, najnowszy Yeat to mistrzowska klasa precyzji i wiedzy, czego pragnie publiczność. Doskonały rap nie zawsze musi mieć wielki zasięg: 2 Aliwa udowadnia, że ​​sukces może przyjść równie łatwo dzięki powiększeniu. Dobrzy artyści robią hity. Wielcy artyści tworzą chwile. Mimo że 2 Aliwa nie wydaje się być albumem zmieniającym reguły gry, będzie miał duży wpływ na wprowadzenie muzyki wściekłej do głównego nurtu, już podążając za przejęciem list przebojów Billboardu. Yeat może czerpać inspirację z ikon Trap i SoundCloud, które były przed nim, ale jego lekceważące hymny umieściły go w szczególnie wyjątkowej przestrzeni, nie tylko jako część ruchu do przodu, ale kierując szarżą.

TRWANIE – Curren$y/Alchemik

Curren$y i The Alchemist nie nagrywali razem pełnej taśmy od The Carrollton Heist w 2016 roku, ale na swoim nowym wydawnictwie Continuance, para ponownie łączy się z taką naturalną łatwością, że wydaje się, że nie minął żaden czas. Wspomagany dymnymi i oszałamiającymi teksturami ALC, Spitta Andretti nadal jest przykładem niesamowitej biegłości w zawrotnych, nonszalanckich narracjach, łącząc się z hipnotycznymi zapętleniami producenta. MC z Nowego Orleanu rzadko odbiega od tematów, na których zna się najlepiej (samochody, zioło, sława i inne samochody), ale to nie ma większego znaczenia, skoro po prawie dwóch dekadach w grze nadal rapuje z tak niezachwianą autentycznością. Kilku godnych uwagi przyjaciół, takich jak Babyface Ray i Boldy James, dołącza do przejażdżki, ale ich obecność rzadko wstrząsa falującą energią taśmy, która wije się tak szybko, że nie można się w niej nie zgubić.

DS4EVER – Gunna

DS4EVER to nowe terytorium dla Gunny. Album zawiera kluczowe momenty wrażliwości w połączeniu ze zwykłą brawurą, które wskazują na ewolucję Gunny jako osoby i artysty. Kroplówka jest podświetlona, ​​ale nie boi się lamentować nad czasami, kiedy fale życia prawie go utopiły. Gunna rozszerzył swój repertuar w ciągu sześciu lat o dogłębne opowiadanie historii i poczuł się komfortowo, uznając swoje człowieczeństwo. Wygląda na to, że nie pozwoli, by sława sprawiła, że ​​popadnie w samozadowolenie, równoważąc ulepszenia w tematach piosenek i umiejętności techniczne.

CHORY! – Bluza Earl

O najnowszym albumie Earl Hoodie CHORY! , jest jasnowidzem; świadomy siebie i swojego otoczenia. Teraz jako ojciec jest odpowiedzialny za życie inne niż własne. Oprócz nowo odkrytego ojcostwa, Thebe Kgositsile obserwuje, jak świat płonie od podstaw z powodu zabijania Czarnych przez policję, zamieszek i COVID-19, które poddają społeczeństwo kwarantannie przez ostatnie dwa lata. Świat się zmienił, a on zmienił się wraz z nim, ale żaden z nich nigdy nie będzie taki sam. Po raz pierwszy wychodzi z ciemności, która ukrywała go przez całą karierę. Absolwent Odd Future zamyka drzwi na prawie dekadę poczucia winy, wykorzystując swój nowy album jako naczynie do akceptacji.

ZABARWIENIE – NBA YoungBoy

Jedna z najbardziej dzielących i fascynujących postaci w całym hip-hopie, YoungBoy Never Broke Again, rozpoczęła rok 2022 rozległymi i groźnymi kolorami. Pod wieloma względami Colours jest typową propozycją z twórczości YoungBoy: zawiera balistyczne rapy, bluesowe nucenie i mnóstwo gróźb. Ale Colors wskazuje również na mniej zbadaną, wrażliwą stronę Baton Rouge MC. Utwory takie jak „Emo Love”, „How You Been” i „I Got This” YB są pozbawione brawury, którą zwykle się chwali i pozwalają słuchaczowi zagłębić się w jego umysł. Ale nie przekręcaj tego: Kolory wciąż są pełne agresywnych hymnów, od wybuchowego „Fish Scale” po stanowczy „Bring It On”.

TWARZ – Babyface Ray

Detroit wiele zawdzięcza Babyface Ray. Stan Michigan od dziesięcioleci obfitował w talenty, ale obok takich artystów jak Rio Da Yung Og, Sada Baby i wielu innych, Babyface Ray pomógł wprowadzić scenę do głównego nurtu. TWARZ , najnowszy album lodowatego rapera ukazuje zamiłowanie Raya do gry słownej i jego melodyjny flow. W utworach takich jak „6 Mile Show” z asystą Icewear Vezzo, po łagodne dźwięki „Sincerely Face”, Ray po mistrzowsku rapuje o ulicznych eskapadach i łupach, jakie przyniósł mu sukces. Łapiąc niesforne przepływy podczas szybowania w różnych produkcjach, od Plugg po wyciszony Drill, Ray udowadnia, że ​​jest jednym z najlepszych na Środkowym Zachodzie.

4 NIE – Główny Keef

Chief Keef ma uzasadniony argument za tym, że jest jednym z najbardziej wpływowych raperów swojego pokolenia. Jego status mitologicznej postaci renegata osiągnął szczyt na początku 2010 roku dzięki jego mixtape'owi Powrócić z martwych i debiutancki projekt wytwórni Wreszcie bogaty porywając młodzieżowe masy. Jednak zapał wokół jego powstania spowodował, że szersza publiczność zapomniała o dyskografii, która nastąpiła po jego początkowym szumie. 4 NIE służy jako wyraźne przypomnienie, że jakość Chief Keef nie zachwiała się, nawet jeśli siedzi on poza głównym zainteresowaniem komercyjnym. Uzbrojony w apatię dla branży, na którą miał wpływ, Keef przełamuje złe samopoczucie ery streamingu, wykorzystując nieprzewidywalność, używając rosyjskiej ruletki przepływów. To brutalna mieszanka stylów i dźwięków, w której chaotyczne instrumenty orkiestry marszowej sąsiadują ze znanymi samplami, a każdy z nich szarpie słuchacza w równie urzekającym kierunku. Charakterystyka byłaby krzywdząca 4 NIE jako odrodzenie, ponieważ sugeruje to, że Keef upadł. W rzeczywistości jest to po prostu kontynuacja jakości, którą pokazał przez ostatnią dekadę, wezwanie do przebudzenia dla fanów, którzy w ostatnich latach zapewniali więcej frazesów niż namacalnego wsparcia.