Opublikowany: 4 grudnia 2019 13:56 przez Riley Wallace 4,5 z 5
  • 3.67 Ocena społeczności
  • 43 Oceniono album
  • dwadzieścia Dałem mu 5/5
Prześlij swoją ocenę 95

W ostatnich wspomnieniach nie ma żadnej grupy, która dorzuciłaby fanfarę do tradycyjnego liryzmu w takim stopniu, jak Westside Gunn z Buffalo NY, Conway The Machine i Benny The Butcher, początkowy skład potężnej Griselda Records.



Po niesamowitej liczbie projektów solowych w tym roku, z których wszystkie istnieją poza parasolem Shady i po dość epickim rozwoju marki zaaranżowanym przez samego Gunna, ich bardzo wyczekiwany WWCD (What Would Chinegun Do) - hołd dla zmarłego „Chine Gun, biologicznego brata Benny'ego - jest tutaj. Nic dziwnego dla nikogo, kto na to czekał, jest trudniejszy niż beton zawinięty w żelazo.








nie lubię gówna, nie wychodzę na zewnątrz zip

Siedząc przy 13 piosenkach, w tym czarnego rapu Raekwon błogosławiącego album we wstępie i Bro A.A. Rashid (kto również zamknięty Westside Gunn’s Flygod ) na końcu album jest przepełniony złowrogimi taktami, twardymi bębnami i niesamowitymi dźwiękami.

Wygląd Raekwon jest szczególnie znaczący, biorąc pod uwagę wczesne porównania kariery Westside Gunn i Conway z Rae i Ghostface Killah podczas Zbudowany tylko dla kubańskiej Linx to było.



Rzeczywistość, WWCD należy do tego pokolenia 36 Chambers - plan, który nowa era twardych raperów może teraz postrzegać jako święty Graal współczesnego ulicznego hip-hopu. Oprócz mniejszej liczebności grupy można powiedzieć, że działali oni w odwrotnym kierunku niż Wu-Tang Clan. Powoli otworzyli się na fanów w solidnych katalogach solowych, jednocześnie wzmacniając kolektywną markę na drodze do ich najbardziej solidnego brzmienia dotychczasowego dorobku.

Wieloletni fani po wielokrotnych odsłuchach mogą zauważyć brak głębi. Gunn, Benny i Con wymieniają sztabki na 110 procent pełnej liczby oktanowej; prawie można usłyszeć, jak popychają się nawzajem w taktach, które Daringer i Beat Butcha utrzymują tak ciemno, że powinni mieć latarkę. Jednak bary od ściany do ściany, choć złożone i pełne klejnotów, nigdy w pełni nie przestają eksplorować lub rozszerzać niczego poza kieszenią - zwłaszcza z piosenkami podzielonymi na trzecie (i czwarte).

miley cyrus lizać moją szyję plecy

Dla porównania zwróć uwagę na ładunek emocjonalny Krowa z Hitler 4 , Bądź ze mnie dumny poza Everybody Is F.O.O.D. 2: Zjedz to, co zabijasz lub po prostu ogólny klimat, który emanuje Babs poza Tana Talk 3 . Są to jednak przerwy dla postaci, które chłopaki dają fanom przy swoich solowych projektach - kiedy mają więcej hektarów do spalenia samodzielnie. WWCD jest inna i wcale nie jest zła.



Produkcja jest jednym z bardziej znaczących elementów LP. Griselda stała się synonimem estetyki stworzonej przez Daringera i zamiast zapraszać producentów, którzy przybyli, aby znaleźć się w kręgu, pozwolili mu wraz z Beat Butcha przejąć pełną władzę.

Ponieważ funkcja Eminema nie na miejscu (a także funkcja 50 Cent) wydaje się bardziej subtelnym ruchem niż koniecznością, większość gości jest trzymana na dystans. Griselda, krzepka Keisha Plum upuszcza dziki wiersz w May Store, a piosenkarka Tiona Deniece nuci w trybie bestii razem z WSG w interludium Kennedy'ego.

Ostatecznie ich debiut Shady sprawia, że ​​ich marka Hip Hop jest nieco bardziej akceptowalna. Nigdzie nie można znaleźć ich rozpoznawalnych bezbębnowych głębokich kawałków - poza intro i outro. Dodatkowo, WWCD służy jako idealna furtka dla ciekawskich fanów do odkrywania szanowanych solowych dyskografii.

Dla nowych fanów to latarnia morska dla surowości, której szukałeś, a dla reszty z nas, zagorzałych głów Griseldy, to podziękowanie - a tym bardziej powód, by nadal kibicować Buffalo Kids.

najlepszy utwór diss wszechczasów