3,0 z 5- 5,00 Ocena społeczności
- 1 Oceniono album
- 1 Dałem mu 5/5
Osiemnastoletni Lil Tjay jest jednym z najpopularniejszych artystów 2019 roku. Raper z Bronxu zaczął nabierać rozpędu w zeszłym roku dzięki szeregowi bardzo popularnych singli. W lutym ubiegłego roku, po tym, jak jego gościnny werset w przebojowym hicie Polo G Pop Out praktycznie stworzył grono fanów, jego awans wydawał się nieunikniony.
Recenzja najwyższej klasy rittz
Jego nowa EPka F.N. to solidny projekt złożony z wcześniej wydanych utworów i nowych piosenek. Mimo że jest w dużej mierze nieoryginalny, Tjay udaje się rozwinąć swoją osobistą historię i przedstawia mapę drogową prowadzącą do potencjalnego sukcesu.
F.N. pilnie iz łatwością ustanawia automitologię TJaya. Ogólnie rzecz biorąc, te utwory nie mają żadnych chwytliwych haczyków ani niczego, co czyni je dźwiękowymi innymi niż liczne, utrzymane w średnim tempie, utwory pułapki Auto-Tune, które wypełniają listy przebojów i SoundCloud. Tjay polega na przezroczystych wyznaniach, aby pokolorować swoją muzykę i odróżnić ją od standardowych, komercyjnych haseł, które naśladuje. W tytułowym utworze FN, Tjay rapuje o swojej podróży od łachmanów do bogactwa i zastanawia się nad wpływem jego niedawnego sukcesu: Moja mama wie o bólu, którego nigdy nie oswoiłem / Ale patrząc wstecz na sławę, czuję to samo . Brak możliwości zwierzenia się nikomu jest powracającym tematem dla artysty Pop Out. Podczas refrenu wyjawia, jak hartowała go zdrada: Kiedyś się z tobą pieprzył, teraz żałuję, że nie uderzył cię autobus.
LANESWITCH każe Tjayowi wypluć fascynujące takty o swoich aspiracjach i przeszłości. Jednak ostatecznie piosenka zostaje ugrzęznięta przez niezgrabny, przemęczony hak. Tjay wskazuje na swój pełny potencjał w wyróżniającym się utworze Brothers. Po delikatnych klawiszach fortepianu i płynnych uderzeniach pułapki zagłębia się w swoje życie osobiste: Byłem od narkotyków, jestem wylewany / byłem zamknięty w mojej celi, żeby to stracić. W przeciwieństwie do pozostałych utworów refren Brothers jest niezapomniany i kuszący.
Jako świadectwo jego nowo odkrytej pewności siebie, tylko jeden utwór ma jakąś cechę. Jay Critch pojawia się w Ruthless, piosence, która cierpi na deficyt osobowości. Pod koniec F.N. , wszystko się zazębia. Chociaż Leaked jest odrobinę bardziej optymistyczne, jest monotonne i nie udaje mu się osiągnąć emocjonalnego crescendo. EP kończy się uroczystym Goat, utworem, w którym Tjay chwali się, że już czuje się najlepszy, nawet jeśli jego kariera jest zielona.
Jest w tym coś cynicznego F.N. Więcej kolekcja niż odpowiednia EPka, jedynym celem Tjaya jest mieć coś do podłączenia, podczas gdy on zapina się do pracy nad składanką lub albumem. Miejmy nadzieję, że w swoim pełnym projekcie będzie więcej eksperymentował, ale nadal będzie tak pewny swojej uczciwości.
