Opublikowano: 4 grudnia 2018, 16:53 przez DX Staff 3,9 z 5
  • 3.35 Ocena społeczności
  • 17 Oceniono album
  • 5 Dałem mu 5/5
Prześlij swoją ocenę 35

Aby zakończyć pełen sukcesów rok hip-hopu, Meek Mill’s Mistrzostwa pojawił się z dziesiątkami nagłówków, które towarzyszą jego wydaniu.



Podobnie jak bieg do dołu zrobiliśmy dla jego teraz były nemesis The Game , DX Braintrust daje wam wgląd w to, co dzieje się w naszym procesie przeglądu.



Aaron McKrell (trzyletni współpracownik HipHopDX): Powiem to; Meek wykazał się dużym wzrostem na tym albumie. Ale teraz jest dla siebie precedensem pod względem treści. Chyba że to mixtape, tak naprawdę nie może wrócić do tego samego starego, takiego samego starego.






Po kilkukrotnym przesłuchaniu pierwsza połowa tego albumu jest fenomenalna, ale druga trochę się przeciąga. Piosenki takie jak Oodles O ’Noodles Babies i Championships są inspirujące i refleksyjne w prawdziwie filadelfijski sposób, ale to naprawdę wciągające skręty to te, nad którymi zastanawia się nad swoim życiem w więzieniu. Jeśli pracujesz w czasie, w czasie rzeczywistym, to cię zmienia. Widziałem to już wcześniej u znajomych. Łagodny jest na dobre i na złe, inny ze względu na niesprawiedliwość, z którą się spotkał. Trauma i What’s Free są wyrazem podwójnej dojrzałości i zasłużonego cynizmu - można by to nazwać realizmem - który Meek przetrzymuje po więzieniu, podczas gdy wspomniane Mistrzostwa podtrzymują jego pozytywnego ducha przy życiu. I tak, wiersz JAY-Z w stylu op-ed w What’s Free to kradzież utworów i jeden z najważniejszych w tym roku.



Ale to, co mnie naprawdę przyciąga, to Cold Hearted II. Wszyscy koncentrowali się tak bardzo na makroekonomicznych aspektach więzienia Meeka, ale mikroelementy - na przykład walka o ujawnienie fałszywych przyjaciół - najwyraźniej bolały tak mocno, jak mógłby to zrobić każdy szat i młotek, a Meek sprawia, że ​​czujesz jego ból.

Dante Smith (Menedżer ds. Mediów społecznościowych HipHopDX): Jako mieszkaniec Filadelfii mogę powiedzieć, że miasto jest DUMNE z tego albumu. To osobisty album pełen rozwoju, ponieważ rozwój artysty jest ważny. Ten album ma w sobie więcej treści. Cholera, dorastałem jako dziecko Oodle Noodles, więc odnosiłem się w 100 procentach.

Wszystko jest po prostu w prawdziwym, brudnym stylu Philly, jak połączenie z Cardi B na torze On Me. To proste ha ha dla jego byłej dziewczyny Nicki Minaj.



Dana Scott: (siedmioletni współpracownik HipHopDX): Ten album był przejawem tego, że w 2011 roku był Tupac Back (wersja więzienna), który był motorem jego kariery i nie mogę go całkowicie odrzucić za to, co jest warte.

Myślę tylko, że to dla niego wielka chwila i tak album zostanie zapamiętany w jego katalogu. Kwestia polityczna stawia go w nowym świetle, ale nie jest zbyt nudny.

To nie jest klasyka, ale Mistrzostwa pokazuje, że uciekł od wielu bzdur, które wpadały w róg na poprzednich albumach i kilku banalnych piosenkach, kiedy był na haju i spotykał się z Nicki.

Scott Glaysher (dwuletni współpracownik HipHopDX): Zgadzam się prawie ze wszystkim, co zostało tutaj powiedziane, zwłaszcza z inspirującym i refleksyjnym charakterem albumu. Miło jest również usłyszeć, jak Meek cofa się o krok od jego często oszałamiającej rozmowy o Rolexie, która ugrzęzła w jego poprzednich wydaniach, jak DC3 i wybieraj więcej na jego rollercoasterze z ostatnich trzech lat.

Dni: Co jest darmowe? to polityczny punkt widzenia odczuwany w tym Trump America z kolorowymi ludźmi jako celami i koniecznym pytaniem retorycznym w formie odpowiedzi.

Aaron: Album jest z pewnością wzmocniony przez otaczający go kontekst, ale nie sądzę, żeby to było złe. Meek przeszedł przez piekło i wyszedł z drugiej strony, pachnąc różami. Ma dla niego więcej mocy, zwłaszcza że tworzy bardzo dobrą muzykę.

Dni: Mistrzostwa tutaj uczą się na swoich błędach, przegrywają królowa w swoim życiu, przegrywając w upokarzający sposób z kolesiem spoza ulicy i wciąż wychodząc na szczyt dzięki wsparciu ludzi. Going Bad with Drake a nawet rapować Back To Back on Flex udowadnia że nauczył się ponownie wygrywać dzięki swojej przegranej. A więc jest obecnie mistrzem ludu.

Trent Clark (redaktor naczelny HipHopDX): Jestem naprawdę bardzo rozczarowany oryginalnością tego projektu i jestem zaskoczony, że wy też nie jesteście.

Największe momenty na albumie są zwracane. Biggie’s What’s Beef ? In The Air Tonight Phila Collinsa ? Mobb Deep's Get Away ? To jest cholernie blisko składanki. Brzmi jak to wspólne ostrzeżenie przed rozpryskami przyszłości JAY-Z's Dirt Off Your Shoulder i był kiedyś moim psem, był w moim lewym tytule pochodzi z DMX nie obchodzi nas ——Jeden z najtrudniejszych rapowych albumów, jakie kiedykolwiek dodałem.

Nie możesz rościć sobie praw do najlepszych rekwizytów; szczyt muzycznej euforii, unosząc się na fali innej płyty. W komercyjnym okresie rozkwitu hip-hopu - w latach 90. - sampling jack był dość nową rzeczą, więc był świeży i ekscytujący. Teraz, w erze przesyłania strumieniowego, uważam to za leniwe podejście. Wykorzystują dzieci, które nie wiedzą nic lepszego, ale fakt, że te piosenki nie idą tak daleko, jak te, z których samplowali, przemawiają do ich jakości.

Aaron: Uwielbiam próbki, szczególnie w What’s Free and Respect the Game. Dotyk pułapki sprawia, że ​​jest to piękne połączenie starego i nowego. Nie możemy mieć podwójnego standardu i chwalić raperów z lat 90. dla sampli jazzowych i raperów z pierwszej dekady XXI wieku dla sampli soul, a potem nazwać raperów z 2010 roku zmęczonych używaniem sampli rapowych. Jest 2018 rok. Dzisiejsi raperzy nie dorastali na Jamesie Brownie. Dorastali na JAY-Z. I wezmę zmianę przeznaczenia Dead Presidents II na zwykłą pułapkę dowolnego dnia tygodnia.

Trent: Zmiana przeznaczenia popularnych sampli i używanie zwykłych bitów trap jest równie złe. Żadnych punktów jednorazowych za żadne z nich.

Aaron: Nie zgadzam się, bo jeśli to robimy, czy całkowicie pukamy w samplowaniu? Obecnie jest wiele kotów, które to robią.

Trent: Muzyka hip-hopowa została zbudowana na muzyce samplującej. Nie da się obejść jego pochodzenia ani historii.

Kiedy muzyka hip-hopowa stała się lukratywna, zaczęły pojawiać się zastrzeżenia dotyczące samplowania. Ćwierkanie wznowienie Wiz Khalifa’s Kto i Dz . Musiał zostać zmieniony, aby po raz pierwszy przejść do przesyłania strumieniowego.

Stephanie Pratt i Spencer Mateusz

Nie ma więc nic złego w sztuce samplowania; nigdy nie powinno być. Moje pukanie polega na używaniu piosenek ze sprawdzonymi melodiami i odbiorem - a nawet ich nie siekaniu, aby artysta hip-hopowy mógł uczynić go swoim. Zwróć jednak uwagę, jak rzeczywiste rzemiosło kopania praktycznie wyginęło, gdy wszystko przeszło na cyfrowe. Kiedy masz klimat, który nie podkreśla oryginalności, taki jest rezultat.

Scott: Kiedy Trent upuszcza wiedzę nuklearną w ten sposób, myślę: tak naprawdę kocham tę muzykę, czy po prostu podoba mi się fakt, że Meek powraca z możliwym do słuchania wydawnictwem?

Ale myślę, że bagatelizujesz, jak duża jest piosenka Going Bad. Wheezy nie tylko przygotowuje brzęczący rytm, ale zarówno Drake, jak i Meek są zajęci barami. To znaczy, kto się nie uśmiecha, kiedy Meek mówi, że ja i Drizzy jeden po drugim, to robi się przerażające.

Trent: On i Drake ponownie zjednoczyli się po całej tej wołowinie, aby po prostu dać nam miękki utwór. On i Cardi zdecydowali się po prostu stać obok siebie, zamiast zwracać się do różowego słonia w pokoju. 100 Summers brzmi jak piosenka A Boogie With Da Hoodie, której nie użył. To jest prawdziwie linearny album i nie musiało tak być.

Aaron: Chociaż zgadzam się, że Going Bad to zacięcie, ale nie powinno to być kolaboracją o gigantycznych proporcjach. Meek-Drake był wołowiną dekady i powinien zostać rozwiązany dzięki epickiej współpracy.

I oczywiście, są też niezbyt wspaniałe chwile. Album zawiera 19 utworów. Meek rozjaśnia nastrój beztroskimi piosenkami, a co najwyżej - jak On Me i Splash Warning - on i jego goście są niezwykle zabawni. Jednak w najgorszym przypadku utwory takie jak Almost Slipped i Tic Tac Toe są frustrujące, ponieważ umniejszają skądinąd świetny album. I nie, ten joint Going Bad nie jest wspaniały. Powinno być więcej czarnych republikanów Jay-Nas, a mniej De Niro-Pacino Righteous Kill .

Dante: Pochodzący z Miasta Braterskiej Miłości album Meek to mistrzostwo w muzyce, które przynosi ludziom. Pozostaje wierny rdzennemu raperowi, w którym Filadelfianie odkryli go przez Flamerz i Łapacze snów mixtape'y, dobrze było słyszeć Meek in is prime.

Scott: Im więcej słucham albumu, tym bardziej wydaje mi się, że pomysł powrotu Meeka podoba mi się bardziej niż rzeczywista muzyka.

Na przykład, gdy w ten weekend rozmawialiśmy z ludźmi o albumie, rozmawialiśmy tylko o wersecie Jaya i perspektywach Obejrzyj The Throne 2 . Co tak naprawdę nie przemawia do pozostałych 50 wersetów na tym albumie.

Wydaje mi się, że w tym przypadku narracja przeważa nad rzeczywistą muzyką i nieco oślepia mnie przed nieoryginalnością albumu.

Odsłuchując ponownie, a potem przeglądając wcześniejszy katalog Meek, wciąż myślę, że jest tu kilka jointów, które stworzyłyby album Greatest Hits. What’s Free, Going Bad i Uptown mają dla mnie taką samą wagę, jak Burn, Off The Corner czy Dreams & Nightmares. Można by się spierać, że jest tam trochę uprzedzeń, ale te trzy piosenki tak bardzo do ponownego odsłuchania.

Trent: Nadal mam poczucie, że powrót Meeka był dla niego artystycznie przedwczesny. Tak, w idealnym świecie zostaje zwolniony z więzienia, tworzy nową muzykę i strzela prosto na szczyty list przebojów i albumów. W prawdziwym świecie jest trudny okres potrzebny do powrotu po doświadczeniu, które zmieniło życie, a ten album nie wydaje się, aby ten okres był uhonorowany.

Moim niekwestionowanym zdaniem najlepsze utwory to Oodles O 'Noodles Babies i utwór tytułowy. Pokazują, że liryzm zahartowany w więzieniu, o którym wiesz, że pojawił się z tym projektem.

Ale to nie są hity. W tym klimacie nie poruszają igłą. Dlatego wszystkie moje wspomniane wcześniej zastrzeżenia i Dangerous wkradają się do produktu końcowego.

Dni: Jestem z Trentem i Will.i.am na to. Dzisiejsi artyści zbierają owoce z najniżej wiszących owoców. Być może ten album został nieco pospieszny, aby wykorzystać jego buzz. Ale z drugiej strony, nie każdy może być Gucci i wracać huśtając się z uderzeniami przez bramę. Ale Meek nie jest tu straszny.

Myślę, że jego partnerzy do współpracy są lepiej dobrani niż bity, a ja liczyłem na coś innego. Jednak nie sądzę, żeby chciał odejść daleko od tego, z czego ludzie go znają.

Nie odzyskał całej swojej dumy, ale dociera do celu.

Aaron: Ogólnie ten album jest autentyczny.

Miałem przyjaciela, który został zamknięty, a system robił wszystko, co tylko mógł, kurwa, by trzymać tego dzieciaka w więzieniu, od wrzucenia na niego gówna po zatrudnienie psychiatry, który powiedziałby mu, że nie jest nic wart i nigdy nie będzie gównem.

Wysiadł i miał taką samą determinację / znużony punkt widzenia, jak Meek. W pewnym sensie chcą, żebym przegrał, więc muszę zrobić wszystko, co w mojej mocy, aby wygrać, co przenika kawałki takie jak Cold Hearted II, tytułowy utwór, Oodles O Noodles Babies, Trauma, a nawet daje przewagę jego głosowi w takich kawałkach jak Na mnie.

To gówno jest prawdziwe i wiele osób może się do niego odnieść pośrednio lub bezpośrednio.

Dante: Zgadzam się z Aaronem. Reforma więziennictwa w Filadelfii to coś, czym trzeba i trzeba się zająć. Mam wielu członków rodziny składających oferty na ponad 15 lat za pokojowe przestępstwa związane z narkotykami.

z kim podpisała francuska montana?

Moja ostateczna ocena to 3.9.

Scott: Kiedy Meek jest w swojej przysłowiowej torbie, może płynąć lepiej niż prawie każdy. Piasek filadelfijski jest rozłożony na tych bitach z taką jedwabistością, że nie wydaje mi się, Zwłaszcza z czegoś z takim przekonaniem w głosie, tonie i przekazie.

Myślę, że są dwa duży rekordy tutaj. Oczywiście to, co jest darmowe, i naprawdę wierzę, że będzie istnieć jeszcze w 2019 roku. Również! Czy jestem jedyną osobą, która wielokrotnie powtarzała Going Bad? Jest tam dla mnie z Amen i RICO, które są utworami do ponownego słuchania.

Aaron: Dlaczego kurwa jestem jedyną osobą wychowującą Cold Hearted II?

Trent: Wiesz, że Meek dążył do tego, co czuje Dreams and Nightmares ze swoim intro, a jego występ był całkiem znakomity. Ale czy ta piosenka kiedykolwiek stanie sama, będzie ścieżką dźwiękową dla uszu przez następne 30 lat? In The Air Tonight to jeden z najbardziej rozpoznawalnych albumów wszechczasów. Pójdę dalej i bezmyślnie przewiduję, że Meek's Intro nie osiągnie tego szczytu.

I to jest właściwie to, co czuję słuchając tego albumu jako całości. Jest zbyt wiele spójnych żółtych flag, aby było to dla mnie przyjemne. Osobiście nie mogę przejść dalej 3.4.

Aaron: To jest o wiele lepsze niż 3.4. Tylko uczciwe jest nadanie temu rekordowi pliku 3.7-4.0.

Należy wziąć pod uwagę kontekst. W rozmowach o prawie i porządku 45 lat ten album jest ważny, bez względu na to, jak bardzo jest wadliwy. Czy Respect the Game będzie bardziej celebrowane niż Dead Presidents II, czy też intro będzie bardziej celebrowane niż DMX I Can Feel It? Do diabła, nie! Więc rozumiem, skąd pochodzisz. Ale nadal doceniam ten hołd i same utwory. Jeśli opieramy się wyłącznie na tym, co będzie trwać, połowa tej pułapki powinna dostać 2.5.

Wielki rekord. Uderz mądrze, nie ma żadnego. Ale czy mądre definiowanie kariery? Utwór tytułowy. Opowiada jego historię, a przynajmniej historię, która zdominowała rozmowy wokół niego przez ostatni rok, w surowy i autentyczny sposób.

Zobacz ten post na Instagramie

Wybierz 2 ulubione piosenki, które muszę znać !!!

Wpis udostępniony przez Meek Mill (@meekmill) 1 grudnia 2018 roku o godzinie 7:20 czasu PST

Dni: Może ten album powinien być dla dwóch do trzech osób współpracą z siedmioma utworami, tylko po to, aby bardziej się skoncentrować i uzyskać wyższą ocenę, a mniej na temat tego, co wydaje się rozproszone, jeśli to jest adwokat diabła.

Ten album jest jego bardziej introspekcyjny i mówi o tym, że nie jest już pułapką w Tic Tac Toe z Kodak Black. Na wielu wcześniejszych albumach Meek były bardziej aspiracyjne. Jak powiedział Dante, piosenka taka jak Oodles & Noodles Babies czy Trauma jest dużo bardziej kojarzona ze względu na dzielnicę i pokazuje, że wrócił na ziemię i coraz bardziej się budził po pobycie w więzieniu. Płyta Uptown Vibes dotyczy raczej połączenia z Nowego Jorku do Filadelfii, a także reggaetonu z Anuelem AA. Bicie przechodzące na reggaeton sprawia, że ​​na koniec wydaje się on zbyt zajęty i nie jest to dobry mecz.

Niektórzy z wielkich muszą mieć te chwile, kiedy wracają, aby się nimi stać. Nas miał jeden z Nastradamus i przejąć od JAY-Z, aby rozpalić pod nim kolejny ogień Stillmatic . To samo dotyczy LL Cool J. Chodzenie Z Panterą robić Mama powiedziała, że ​​cię znokautuje i wtedy Pan Smith po tym, jak ludzie go odpisali.

Jestem na 3.9.